سوره عاديات — آیه 2

معانی کلمات:

• الموريات: جمع «مورية»، از ماده «وری» به معنای بیرون آوردن آتش است؛ یعنی چیزهایی که آتش را بیرون میآورند.
• قدحاً: به معنای زدن سنگ به سنگ یا سم به سنگ برای ایجاد جرقه و آتش است.

تفسیر آیه:

سوگند به اسبانی که در هنگام تاختن، سمهای سختشان به سنگها برخورد میکند و جرقههای آتش از آن میجهد. این صحنه نشاندهنده سرعت و شدت حرکت آنهاست؛ چنانکه بر اثر برخورد شدید سمها با زمینهای سنگی، آتش از زیر پایشان شعلهور میشود. این توصیف، تصویری از اسبان جنگی است که در میدان نبرد با شتاب و قدرت تمام میدوند و از برخورد سمهایشان با سنگها، جرقههای آتش پراکنده میشود.

فواید آیه:

1. این آیه نشان میدهد که خداوند برای بیان عظمت حقایق، از پدیدههای طبیعی و ملموس استفاده میکند تا انسان با تأمل در آنها به قدرت و حکمت الهی پی ببرد.
2. تأکید بر سوگندهای پروردگار به مخلوقاتش، ما را به اهمیت این امور و لزوم تفکر در آنها رهنمون میشود.
3. این تصویر از اسبان تیزرو، یادآور آمادگی و تلاش در راه حق است؛ همانگونه که مؤمنان باید در مسیر ایمان و عمل صالح، با جدیت و پشتکار گام بردارند و از هیچ کوششی فروگذار نکنند.
4. قرآن با این بیان زیبا، انسان را به مشاهده دقیق طبیعت و شگفتیهای آن دعوت میکند تا ایمانش به خالق یکتا استحکام یابد و در برابر نعمتهای بیپایان او شکرگزار باشد.