Аль-Адият сүрәсе — Аять 2

Сүз мәгънәләре:

• әл-Мүриәт — ут чыгаручылар (атылышлар, янгын чыгаручылар).
• Кәдхән — каты нәрсәгә (ташка, кыяга) бәрелүдән чыккан очкын, ут кабыну.

Аять тәфсире:

Аллаһы Тәгалә бүректә йөгерүче атлар белән ант итә. Бу атлар шулкадәр тиз һәм көчле йөгерәләр ки, аларның тояклары ташка бәрелгәндә, очкыннар чыгып, ут кабына. Аларның йөгереше вакытында тоякларыннан чыккан очкыннар ташларга бәрелеп, янгын чыгаралар. Бу — сугыш вакытында дошманга каршы атланган атларның хәле. Аларның көче, тизлеге һәм ныклыгы шулкадәр зур ки, хәтта каты ташлардан да ут чыгара алалар. Бу ант — Аллаһы Тәгаләнең бөеклеген, кодрәтен һәм кыямәт көнендәге хәлләрнең авырлыгын күрсәтү өчен китерелә.

Аятьтән алынган файдалар:

• Аллаһы Тәгалә үзе яраткан һәм файдалы булган нәрсәләр белән ант итә — бу безнең өчен аларның әһәмиятен күрсәтә.
• Атлар — Аллаһының бөек нигъмәтләреннән берсе; алар кешелек өчен зур файда китерә, сугышта да, тыныч тормышта да ярдәмче була.
• Бу аять безне Аллаһының кодрәте хакында уйланырга өнди: Ул шундый көчле ки, хәтта ат тоякларыннан чыккан очкыннар да Аның кодрәтен искә төшерә.
• Кыямәт көне хакында искәртү — безнең бу дөньядагы гамәлләребезгә җаваплы булырга өнди.