Surat Al-Kafirun — Ayat 4

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• عَابِدٌ (aabidun): wong kang nyembah, wong kang nindakake ibadah.
• مَا عَبَدتُّمْ (maa 'abadtum): apa kang padha kok sembah, yaiku brahala lan sesembahan kang ora bener.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nerangake yen Nabi Muhammad SAW iku ora nyembah marang apa kang disembah dening wong-wong kafir. Sesembahan kang dimaksud yaiku brahala, reca, lan sakabehe sesembahan kang bathil, kang ora pantes disembah. Ibadahé Nabi Muhammad SAW iku murni mung kanggo Allah SWT, ora ana campuran apa-apa. Dadi, ora mung wektu saiki Nabi ora nyembah brahala, nanging uga ora bakal nyembah selawase. Iki nuduhake bedane kang cetha antarane tauhid kang diasta dening Nabi lan syirik kang ditindakake dening wong-wong kafir. Ibadah kang dilakoni dening Nabi iku ikhlas, resik, lan mung kanggo Allah, dene ibadahé wong kafir iku kebak syirik lan ora ana dhasare.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ibadah iku kudu murni kanggo Allah SWT wae, ora kena dicampur karo syirik.
• Islam mulangake tauhid kang resik, yaiku nyembah mung marang Allah, ora marang brahala utawa sesembahan liyane.
• Bedane antarane wong mukmin lan wong kafir iku cetha ing babagan ibadah lan keyakinan.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita dadi luwih semangat nindakake ibadah kanthi ikhlas lan ngedohi syirik.
• Islam iku agama kang prasaja lan jelas, mulangake manungsa supaya nyembah mung marang Allah, saengga urip dadi luwih tentrem lan ora kebingungan.