Surah Hud — Talata 28

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Biyyinah – Malinaw na katibayan o patunay.
• Rahmah – Awa; dito ang kahulugan ay ang pagka-propeta at pagka-sugo.
• Fa’ummiyat ‘alaykum – Ito ay naging lingid o nakubli sa inyo dahil sa inyong kamangmangan at pagmamalaki.
• Nulzimukumūhā – Pipilitin ba naming kayong tanggapin ito (ang pananampalataya at patnubay).
• Kārihūn – Mga napopoot o ayaw dito.

Interpretasyon ng Talata:

Sinabi ni Propeta Noe sa kanyang mga kababayan: “O aking mga kababayan, sabihin ninyo sa akin: kung ako ay nasa isang malinaw na katibayan mula sa aking Panginoon — isang patunay na nagpapatotoo sa katotohanan ng aking dala-dala at nagpapakita na ako ay nasa tamang landas — at binigyan Niya ako ng isang awa mula sa Kanyang sarili, na siyang pagka-propeta at pagka-sugo, ngunit ang katibayan at awa na ito ay naging lingid sa inyo dahil sa inyong kamangmangan at kayabangan, hindi ninyo ito nakikita at hindi ninyo nauunawaan. Kaya, makatuwiran bang pilitin namin kayong tanggapin ang patnubay na ito at ilagay ito sa inyong mga puso laban sa inyong kalooban, samantalang kayo ay mga napopoot dito at ayaw ninyo itong tanggapin? Hindi namin ito magagawa, sapagkat ang pagpilit sa pananampalataya ay hindi nararapat at hindi ito makapagdudulot ng kabutihan. Ang tanging nagbibigay ng tagumpay sa pananampalataya ay ang Allah, at sa Kanya namin ipinauubaya ang inyong usapin, upang Siya ang magpasya sa inyo ayon sa Kanyang karunungan.”

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang tawag sa Islam ay nakabatay sa malinaw na katibayan at matalinong pangangatwiran, hindi sa pamimilit o karahasan, sapagkat ang pananampalataya ay isang bagay na pumapasok sa puso nang may kusang loob at pagtanggap.
2. Ang mga propeta, sila ay mga tapat na tagapaghatid lamang ng mensahe; ang paggabay sa mga puso ay nasa kamay ng Allah lamang, kaya hindi sila nagdadalamhati nang labis sa mga tumatanggi.
3. Ang pagka-propeta at pagka-sugo ay isang malaking biyaya mula sa Allah, ngunit hindi ito nakikita ng mga taong bulag ang puso at puno ng pagmamataas, kaya dapat tayong magpakumbaba upang ating mapakinabangan ang mga biyayang ito.
4. Ang tunay na pananampalataya ay hindi nakakamit sa pamamagitan ng pagpilit; bagkus, ito ay dumarating sa pamamagitan ng pag-iisip, pag-unawa, at pagtanggap ng katotohanan nang may malinis na puso.
5. Ang pagtitiwala sa Allah at pagpapaubaya ng mga usapin sa Kanya ay nagbibigay ng kapanatagan sa puso ng mga tagapagdala ng mensahe, at nagtuturo sa atin na huwag mawalan ng pag-asa sa awa ng Allah kahit na ano pa man ang pagtanggi ng mga tao.