Аль-Ихляс сүрәсе — Аять 1

Мәгънәләр:

• «Куль» — әйт, димәк.
• «Һүә» — ул, ул зат.
• «Аллаһ» — Илаһ, гыйбадәт кылыначак бердәнбер зат.
• «Әхәд» — бер, бердәнбер, һичкемгә охшамаган, тиңдәше булмаган.

Аңлатма:

Ий Мухәммәд галәйһиссәләм, син кешеләргә әйт: «Ул — Аллаһ, бердәнбер». Ул — үзенең илаһлыгында, Раббылыгында, исемнәрендә һәм сыйфатларында бердәнбер булган заттыр. Аның һичкем тиңдәше, охшашы, партияше юк. Ул — һәркем гыйбадәт кылырга тиешле бердәнбер Илаһ. Аның алдында һәркем түбәнчелек белән баш ию, Аңа гына табыну һәм Аңа гына ялвару зарур. Аллаһ үзе хәбәр иткәнчә, Ул — үзенең бөеклеге, олуглыгы һәм камиллеге белән бердәнбер, Аның беркем дә, бернәрсә дә охшашы түгел, Ул һәркемнән һәм һәрнәрсәдән югары.

Гыйбрәтләр:

Бу сүрәдә Аллаһы Тәгалә безгә Үзенең бердәнберлеген һәм берлеген ачык бәян итә. Бу — безнең иманыбызның нигезе. Кеше бу хакыйкатьне тирәнтен аңласа, аның күңеле Аллаһка мәхәббәт һәм хөрмәт белән тула, ул Аңа гына табына һәм Аңа гына ышана. Аллаһның бердәнберлеген белү кешене тәкәбберлектән, башкаларга табынудан һәм ширектан саклый. Безнең Раббыбыз — бердәнбер, камил, һәрнәрсәгә көче җитүче. Шуңа күрә без Аңа гына ышанабыз, Аңа гына дога кылабыз һәм Аның рәхмәтенә генә өмет итәбез. Бу иман кеше күңеленә тынычлык һәм бәхет бирә.