Surja El-Kehf — Ajet 10

Kuptimet e fjalëve:

• el-fitye: të rinj të cilët ishin të plotë në besim dhe karakter.
• el-kehf: shpella në mal ku u strehuan.
• min ledunke: nga ana Jote, nga dhuntia Jote e veçantë.
• rehmeten: mëshirë që i forcon në besim dhe i ruan nga e keqja.
• hejji': përgatit, rregullo dhe lehtëso.
• resheden: udhëzim të drejtë, rrugë të saktë dhe sukses në atë që është e mirë.

Tefsiri i ajetit:

Përkujto, o i dërguar, rastin kur disa të rinj besimtarë u strehuan në shpellë, duke ikur nga populli i tyre që i detyronte të adhuronin idhujt dhe t'i braktisnin besimin e tyre. Ata ishin larguar nga shtëpitë dhe familjet e tyre, duke sakrifikuar gjithçka për të ruajtur fenë e tyre. Kur hynë në shpellë, ata iu drejtuan Zotit të tyre me lutje të përulur, duke i kërkuar Atij mëshirë nga ana e Tij që t'i forconte në besim, t'i mbronte nga e keqja dhe t'i udhëzonte në rrugën e drejtë. Ata kërkuan nga Zoti që t'ua lehtësonte punën e tyre dhe t'i bënte të suksesshëm në atë që kishin ndërmarrë, duke i mbajtur të qëndrueshëm në besim dhe duke i larguar nga çdo devijim. Kjo lutje tregon sinqeritetin e tyre dhe mbështetjen e plotë te Zoti, duke e ditur se çdo e mirë vjen vetëm nga Ai.

Përfitimet nga ajeti:

• Lutja është arma e besimtarit dhe streha e tij në momente të vështira; të rinjtë e shpellës na mësojnë se kur gjendemi në vështirësi, duhet t'i drejtohemi Zotit me përulësi dhe sinqeritet.
• Largimi nga e keqja dhe ruajtja e fesë është vlerë e lartë, edhe nëse kërkon sakrifica të mëdha si braktisja e shtëpisë dhe familjes.
• Njeriu duhet të kërkojë nga Zoti si mëshirë ashtu edhe udhëzim të drejtë, sepse mëshira pa udhëzim mund të mos jetë e mjaftueshme, dhe udhëzimi pa mëshirë është i vështirë.
• Të rinjtë që i qëndrojnë besnikë Zotit të tyre janë shembull i lavdishëm për brezat e rinj, duke treguar se besimi i vërtetë kërkon guxim dhe vendosmëri.