سوره کهف — آیه 10

معانی واژگان:

• فِتْیَة: جمع «فتی» به معنای جوانان و مردان کامل.
• أَوَى: پناه برد و به سوی چیزی رفت.
• لَدُن: نزد و پیش.
• هَیِّئ: آماده و فراهم کن، اصلاح کن.
• رَشَد: راه درست و صواب، هدایت و رستگاری.

تفسیر آیه:

ای پیامبر، به یاد آور زمانی را که آن جوانان مؤمن برای حفظ دین خود از فتنه و فشار قومشان، به غار پناه بردند. آنان از ترس این که قومشان آنان را مجبور به پرستش بتها کنند، از شهر خود گریختند و به غار پناه آوردند. در آنجا با دلی سرشار از ایمان و امید به خدا، چنین دعا کردند: «پروردگارا! از جانب خودت رحمتی بر ما بفرست که ما را در این راه ثابتقدم بدارد، از شر دشمنان حفظ کند و به خیر و نیکی توفیق دهد. و برای ما از کارمان راهی درست و رستگاری فراهم کن تا به حق راه یابیم و از گمراهی دور بمانیم.»

آنان از خداوند سه چیز خواستند: نخست، رحمتی که شامل آمرزش گناهان، حفظ از شر دشمنان و توفیق برای انجام کارهای نیک باشد؛ دوم، آماده ساختن و اصلاح کارشان در این مسیر دشوار؛ و سوم، رسیدن به رشادت و هدایت در تمام امور، به گونهای که در ایمان خود استوار بمانند و از هرگونه انحراف و گمراهی در امان باشند.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که جوانان مؤمن در برابر فتنهها و فشارهای اجتماعی، ابتدا به خدا پناه میبرند و از او یاری میخواهند؛ پس مؤمن باید در همه حال به خدا توکل کند و از او مدد بجوید.
• دعا و تضرع به درگاه خداوند، کلید نجات از سختیها و مشکلات است؛ چنانکه این جوانان با دعای خالصانه خود، مشمول رحمت و هدایت الهی شدند.
• پناه بردن به خدا و فرار از محیط فساد و گناه، نشانه ایمان واقعی است و خداوند نیز بندگان مؤمن خود را در این راه یاری میکند.
• درخواست رحمت و رشادت از خداوند، نشان میدهد که مؤمن باید همواره به دنبال هدایت و درستی باشد و از خداوند بخواهد که او را در مسیر حق ثابتقدم بدارد.
• این آیه به ما میآموزد که در برابر مشکلات، نه تنها ناامید نشویم، بلکه با امید به رحمت الهی و دعا، راه حلهای درست را از خداوند بخواهیم.