Ayawaddu ahadukum an takoona lahoo jannatum min nakheelinw wa a`naabin tajree min tahtihal anhaaru lahoo feehaa min kullis samaraati wa asaabahul kibaru wa lahoo zurriyyatun du`afaaa`u fa asaabahaaa i`saarun feehi naarun fahtaraqat; kazaalika yubaiyinul laahu lakumul aayaati la`allakum tatafakkaroon
📖 Përkthim (Në Shqip)
📖 Në Shqip
Kush dëshiron prej jush të ketë një kopsht plot palme hurmash dhe hardhish nëpër të cilin rrjedhin lumenj dhe në të cilin ka gjithfarë lloj pemësh, e t’i arrijë pleqëria atij, e të ketë fëmijë të mitur, e atëherë të vijë stuhia e zjarrit mbi të dhe ta djegë? – Që kështu Perëndia ua shpjegon argumentet e Tija, që të mendoni.
🌐 Additional reference in Türkçe
🌐 Türkçe
Hangi biriniz, kendisi ihtiyarlamış ve çocukları da güçsüzken, altlarından ırmaklar akan, hurma, üzüm ve her çeşit meyveleri bulunan bahçesinin, ateşli bir kasırganın kopmasıyla yanmasını ister? Düşünesiniz diye Allah size ayetlerini böylece açıklar.
A dëshiron ndonjëri prej jush që të ketë një kopsht të bukur me palma hurmash dhe hardhi rrushi, nën të cilin rrjedhin lumenj, dhe në të cilin ka nga të gjitha llojet e frutave? Por, ndërkohë, ai është plakur dhe nuk ka më fuqi të punojë, dhe ka fëmijë të vegjël e të dobët që kanë nevojë për këtë kopsht. Pastaj, një stuhi e fortë me zjarr e godet kopshtin dhe e djeg të gjithë, duke e lënë atë pa asgjë, pikërisht në momentin kur ai ka më së shumti nevojë për të. A do ta dëshironte ndokush një gjendje të tillë? Sigurisht që jo!
Ky është shembulli i atij që jep lëmoshë dhe bën vepra të mira vetëm për t'u parë nga njerëzit, e jo sinqerisht për hir të Allahut. Ai mendon se ka bërë shumë të mira, por në Ditën e Gjykimit, kur do t'i duhen më shumë veprat e mira, ai nuk do të gjejë asgjë prej tyre, sepse ato nuk u pranuan nga Allahu. Ai do të mbetet i zhgënjyer dhe i humbur, ashtu si plaku që iu dogj kopshti.
Allahu i Lartësuar ia bën të qarta këto shembuj dhe argumente njerëzve, në mënyrë që ata të mendojnë thellë dhe të kuptojnë se veprat e mira duhet të bëhen vetëm për hir të Tij, me sinqeritet të plotë, e jo për sy e faqe të botës.
Përfitimet nga Ajeti:
Sinqeriteti në vepra: Ky ajet na mëson se çdo vepër e mirë duhet bërë vetëm për hir të Allahut, sepse veprat që bëhen për t'u parë nga njerëzit nuk kanë vlerë dhe nuk sjellin dobi në Ditën e Gjykimit.
Vlera e pasurisë dhe e shëndetit: Ajeti na bën të kuptojmë se pasuria dhe shëndeti janë dhunti të mëdha nga Allahu, të cilat duhet t'i shfrytëzojmë për të bërë mirë dhe për t'iu afruar Atij, para se të vijë pleqëria dhe dobësia.
Të menduarit para veprimit: Allahu na fton të mendojmë thellë për pasojat e veprimeve tona. Një njeri i mençur mendon para se të veprojë, dhe nuk e harxhon pasurinë dhe mundin e tij për gjëra që nuk sjellin dobi afatgjatë.
Mëshira për të dobëtit: Ajeti na kujton gjendjen e të moshuarve dhe të fëmijëve të dobët, duke na nxitur që të kujdesemi për ta dhe t'i mbështesim ata.
Largimi nga hipokrizia: Shembulli në ajet na paralajmëron kundër hipokrizisë dhe syfarisë, duke na bërë të ditur se Allahu i di qëllimet tona dhe i gjykon veprat sipas qëllimit që kemi në zemër.
Kush dëshiron prej jush të ketë një kopsht plot palme hurmash dhe hardhish nëpër të cilin rrjedhin lumenj dhe në të cilin ka gjithfarë lloj pemësh, e t’i arrijë pleqëria atij, e të ketë fëmijë të mitur, e atëherë të vijë stuhia e zjarrit mbi të dhe ta djegë? – Që kështu Perëndia ua shpjegon argumentet e Tija, që të mendoni.
O besimtarë! Mos e shëmtoni të mirën e lëmoshës suaj me reklamacion dhe fyerje, siç vepron ai që shpenzon pasurinë e vet për sy e faqe të botës, e nuk beson në Perëndinë dhe Ditën e Kijametit, Ai i gjason gurit të lëmuar, në të cilin ka pak dhé. E, kur shiu i bie rrëbesh, e zhveshë atë dhe e le gur të thatë. (Hipokritët), nuk kanë kurrfarë dobie nga veprat që kanë bërë. Se, Perëndia nuk e udhëzon në rrugë të drejtë popullin mohues.
Ata që shpenzojnë pasurinë e vet, për hirë të Perëndisë dhe që e forcojnë veten me punë të mira, i gjasojnë kopshtit të mbjellë në rrafshnaltë, në të cilin bie shi i bollshëm andaj jep fryt të dyfishtë. Nëse nuk bie shi i bollshëm, bie vesë (jep fryt). Perëndia i sheh mirë punët që bëni ju.
Kush dëshiron prej jush të ketë një kopsht plot palme hurmash dhe hardhish nëpër të cilin rrjedhin lumenj dhe në të cilin ka gjithfarë lloj pemësh, e t’i arrijë pleqëria atij, e të ketë fëmijë të mitur, e atëherë të vijë stuhia e zjarrit mbi të dhe ta djegë? – Që kështu Perëndia ua shpjegon argumentet e Tija, që të mendoni.
O besimtarë! Jepni nga të mirat që keni fituar ju dhe nga ato që ua kemi dhënë Ne, nga frytet e tokës. Mos dhuroni nga ato gjëra të pavlefshme të pasurisë suaj të cilat ju nuk do t’i pranonit ndryshe pos symbyllur. Dinie ju se Perëndia është i pasur (i panevojshëm për asgjë) dhe vetvetiu i lavdëruar.
Djalli ju frikëson juve me skamje e varfëri dhe ju urdhëron të bëni mëkate, (si koprraci, etj.). Por, Perëndia ju premton falje mëkatesh dhe dhuntitë e Tij. Se, Perëndia është bëmirës i madh dhe i Gjithëdijshëm.
SurahQuran.com was founded as a humble effort to serve the Noble Book and the pure Sunnah, to invite people to Allah, and to make the religious sciences accessible according to the methodology of the Quran and Sunnah. We praise and thank Allah for His grace, and we ask Him to accept our work and make it sincere for His noble Face.
