Surja El-Bekare — Ajet 267

Kuptimet e fjalëve:

• Tajjibat (طيبات): të lejuarat, të pastrat dhe të mirat.
• Kasabtum (كسبتم): fitimet e ligjshme nëpërmjet tregtisë, zejtarisë ose punës tjetër të ndershme.
• Habit (الخبيث): e keqja, e ndyta dhe e papëlqyeshme nga pasuria.
• Tugmidu (تغمضوا): mbyllni sytë dhe toleroni, duke pranuar diçka me ngurrim për shkak të cilësisë së saj të ulët.

Tefsiri i Ajetit:

O ju që besuat sinqerisht Allahun dhe e ndoqët të Dërguarin e Tij! Shpenzoni nga pasuria juaj e pastër dhe e lejuar që e keni fituar me mundin tuaj, dhe nga ajo që Ne ua kemi nxjerrë nga toka – si drithërat, frutat dhe begatitë e tjera. Mos u përpiqni të jepni nga ajo pjesë e keqe dhe e cilësisë së ulët të pasurisë suaj, duke e dhënë atë për bamirësi, sepse edhe vetë ju nuk do ta pranonit atë për veten tuaj, përveçse duke mbyllur sytë dhe duke toleruar cilësinë e saj të dobët. Pra, si mund t’ia ofroni Allahut atë që nuk do ta pranonit për veten tuaj? Dhe dijeni se Allahu është i Vetëmjaftueshëm nga lëmosha juaj, sepse Ai nuk ka nevojë për asgjë, dhe Ai është i Denjë për lavdërim në çdo gjendje dhe në të gjitha veprat e Tij.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Ky ajet na mëson sinqeritetin në dhënie dhe pastërtinë e qëllimit, sepse Allahu pranon vetëm atë që është e mirë dhe e pastër – prandaj duhet të japim nga më e mira që kemi, jo nga më e keqja.
2. Ajeti na nxit të fitojmë pasuri në mënyrë të ligjshme dhe të ndershme, sepse ajo që është e pastër në burim është e pranueshme tek Allahu dhe sjell bereqet në jetë.
3. Na mëson respektin ndaj Allahut – nëse nuk pranojmë për veten tonë diçka të cilësisë së ulët, si mund t’ia ofrojmë Atij që është i Pasur dhe i Lavdëruar? Kjo na bën të mendojmë para se të veprojmë dhe na rrit ndërgjegjen për madhështinë e Krijuesit.
4. Ajeti na kujton se Allahu është i Vetëmjaftueshëm dhe se bamirësia jonë është në të vërtetë për dobinë tonë – ajo pastron shpirtin, rrit pasurinë dhe na afron më shumë te Zoti ynë, i Cili është i Denjë për çdo lavdërim.