سورت طه — آیت 24

د مهمو کلمو معنا:

• طَغَىٰ: له حده تېرېدل، سرکشي کول، او په کفر او سرغړونې کې له حد نه تېرېدل.

د آیت تفسیر:

الله تعالیٰ خپل پیغمبر حضرت موسیٰ علیه السلام ته امر کوي چې فرعون ته لاړ شه، ځکه چې هغه په کفر او سرکشۍ کې له حد نه تېر شوی دی. هغه دومره سرکش شوی چې د الله تعالیٰ د عبادت پر ځای یې خلک خپل عبادت ته بلل، او د الله تعالیٰ په حکمونو یې پښې ایښې وې. دا امر د حضرت موسیٰ علیه السلام د رسالت د پیل یوه برخه وه، چې هغه باید فرعون ته د توحید او د الله تعالیٰ د عبادت پیغام ورسوي. فرعون د خپل ظلم او جبر له امله د الله تعالیٰ د رحمت او هدایت له لارې څخه ډېر لرې شوی و، نو الله تعالیٰ خپل پیغمبر هغه ته د نصیحت او دعوت لپاره ولېږه.

د آیت څخه اخیستل شوي ګټې:

• دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې د حق د پیغام رسولو لپاره باید له ظالمانو او سرکشو واکمنانو سره هم خبرې وشي، او هغوی ته دې د الله تعالیٰ پیغام ورسول شي.
• دا چې الله تعالیٰ خپل پیغمبر ته د فرعون په څېر ظالم او سرکش کس ته د دعوت امر کوي، دا د اسلام د رحمت او نرمۍ ښکارندوی دی، چې دښمن ته هم د هدایت بلنه ورکول کیږي.
• دا آیت مونږ ته د صبر او استقامت درس راکوي، ځکه چې حضرت موسیٰ علیه السلام ته امر شوی چې له داسې کس سره خبرې وکړي چې ډېر ظالم او قوي و، خو هغه باید له دې امله ونه وېرېږي او خپل ماموریت ترسره کړي.
• په دې آیت کې د طغیان او سرکشۍ بدبخته پایله ښودل شوې ده، چې څوک له الله تعالیٰ څخه سرغړونه کوي، هغه د الله تعالیٰ د عذاب او غضب مستحق کیږي.