Surat Taha — Ayat 24

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• اذْهَبْ (idzhab): lungaa, mangkata.
• فِرْعَوْنَ (Fir'aun): ratu Mesir kang kafir lan angkuh ing jaman Nabi Musa.
• طَغَى (thagha): ngluwihi wates, murang tata, sombong, lan mbalela marang Pangeran.

1. Tafsir ayat:

Dhuh Musa, lungaa menyang ngarepe Fir'aun, sebab dheweke iku wis ngluwihi wates lan murang tata marang Pangeran. Dheweke wis tumindak sombong, mbalela, lan nglakoni kafir kang gedhe banget. Mula saka iku, sira ngajak dheweke supaya manut marang Allah, ngakoni kamulyane Allah kang Maha Tunggal, lan nyembah mung marang Panjenengane. Fir'aun iku wis ngaku-ngaku dadi tuhan, lan iki kalebu tumindak kang ngluwihi wates manungsa. Mula Musa diutus dening Allah supaya ngelingake dheweke kanthi cara kang alus nanging tegas, supaya dheweke gelem bali menyang dalan kang bener.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen saben wong kang ngluwihi wates lan tumindak sombong iku mesthi bakal dielingake dening Allah lumantar utusane.
• Allah iku Maha Welas lan Maha Adil, mula isih menehi kesempatan marang wong kang kafir supaya gelem tobat lan bali marang dalan kang bener.
• Kita kudu tansah ngendhaleni awake dhewe supaya ora tumindak sombong lan murang tata, amarga sifat sombong iku bisa nggawa wong menyang karusakan.
• Dadi wong mukmin iku kudu wani ngajak wong liya marang kabecikan, sanajan marang wong kang duwe kekuwatan gedhe, kanthi cara kang arif lan nganggo tutur kang alus.
• Ayat iki uga nuduhake yen Islam iku agama kang ngajak marang keadilan lan ngelingake supaya ora ngluwihi wates, saengga sapa wae kang gelem ngrungokake lan manut marang Allah bakal entuk kabegjan ing donya lan akhirat.