Сураи Аль-Анкабут Оят 8 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ба одами супориш кардем, ки ба падару модари худ некӣ…

Аль-Анкабут · 8/69

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анкабут

وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۖ وَإِن جَاهَدَاكَ لِتُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۚ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ۝٨

🔤 Transliteration

Wa wassainal insaana biwaalidaihi husnanw wa in jaahadaaka litushrika bee maa laisa laka bihee `ilmun falaa tuti`humaa; ilaiya marji`ukum fa unabbi`ukum bimaa kuntum ta`maloon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ба одами супориш кардем, ки ба падару модари худ некӣ кунад. Ва агар он ду бикӯшанд, ки ту чизеро, ки ба он огоҳ нести, шарики Ман қарор диҳӣ, итоъаташон макун. Бозгашти ҳамаи шумо ба сӯи Ман аст ва шуморо ба корҳое, ки мекардаед, огоҳ мекунам!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

وَوَصَّيْنَا: фармудем, тавсия додем.
الْإِنسَانَ: инсон, одам.
بِوَالِدَيْهِ: ба падару модараш.
حُسْنًا: некӣ, некӯкорӣ.
جَاهَدَاكَ: кӯшиш карданд, талош карданд (дар ин ҷо: маҷбур карданд).
لِتُشْرِكَ بِي: то ба Ман ширк оварӣ.
مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ: чизе, ки ту ба он дониш надорӣ (яъне бутҳое, ки ҳеҷ далеле бар худоияшон нест).
فَلَا تُطِعْهُمَا: пас ба онҳо итоат накун.
إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ: бозгашти шумо сӯи Ман аст.
فَأُنَبِّئُكُم: пас шуморо хабардор мекунам.
بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ: ба он чизе ки шумо мекардед.

Тафсири оят:

Худованди Мутаъол ба инсон фармон додааст, ки ба падару модари худ некӣ кунад, бо онҳо бо сухани некӯ муносибат намояд ва дар корҳои некӯ ёрии онҳоро расонад. Ин як фармони муҳимми исломӣ аст, ки эҳтироми волидонро ҳатмӣ мегардонад.

Аммо агар падару модар кӯшиш кунанд, ки фарзандро ба ширк овардан ба Худо маҷбур созанд — яъне аз ӯ талаб кунанд, ки ба Худои ягона шарике қоил шавад, ки ҳеҷ далеле бар он надорад — дар ин сурат ба онҳо итоат кардан ҷоиз нест. Зеро итоат ба махлуқ дар маъсияти Холиқ раво нест. Ин ҳукм на танҳо ба ширк, балки ба ҳамаи гуноҳҳо низ тааллуқ дорад: ҳар гоҳ волидон фарзандро ба гуноҳ фармон диҳанд, ба онҳо итоат набояд кард.

Сипас Худованд мефармояд, ки бозгашти ҳамаи шумо танҳо сӯи Ман аст дар рӯзи қиёмат. Он гоҳ Ман шуморо аз он амалҳое, ки дар дунё кардаед — аз некӯ ва бад — огоҳ мекунам ва ба ҳар яке мувофиқи он ҷазо ё подош медиҳам.

Фавойиде, ки аз ин оят бармеоянд:

Ислом ба некӯкорӣ ба падару модар аҳамияти бузург медиҳад ва онро яке аз вазифаҳои асосии инсон медонад.
Ҳатто дар ҳолате ки волидон кофир ё мушрик бошанд ҳам, то даме ки ба гуноҳ фармон надиҳанд, бо онҳо бояд некӯ муносибат кард.
Итоат ба волидон то ҳадде аст, ки ба гуноҳи Худо нарасонад; дар маъсияти Холиқ ба ҳеҷ махлуқ итоат кардан раво нест.
Ҳамаи одамон рӯзе ба сӯи Худо бармегарданд ва ҳисоби аъмоли худро хоҳанд дид, ки ин боиси бедорӣ ва масъулиятшиносӣ мегардад.
Ин оят нишон медиҳад, ки ислом дини адолат ва тавозун аст: ҳуқуқи волидонро эҳтиром мекунад, аммо ҳуқуқи Худоро болотар медонад.
Ин оят моро ба некӯкорӣ, ростқавлӣ ва итоат ба Худо дар ҳамаи корҳо тарғиб мекунад ва муҳаббати моро ба ислом ва Қуръон зиёд мегардонад.

📜 Оят 6-10 — Сураи Аль-Анкабут

6وَمَن جَاهَدَ فَإِنَّمَا يُجَاهِدُ لِنَفْسِهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعَالَمِينَ

Ҳар кӣ чиҳод кунад, ба нафъи худ кардааст, зеро Худо аз ҳамаи ҷаҳониён беэҳтиёҷ аст.

7وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَحْسَنَ الَّذِي كَانُوا يَعْمَلُونَ

Гуноҳони ононро, ки имон оварданд ва корҳои шоиста карданд, нест мекунем ва беҳтар аз он чӣ амал кардаанд, мукофоташон медиҳем.

8وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۖ وَإِن جَاهَدَاكَ لِتُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۚ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

9وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِي الصَّالِحِينَ

Касонеро, ки имон оварданд ва амалҳои шоиста карданд, дар гурӯҳи солеҳон даровардем.

10وَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ فَإِذَا أُوذِيَ فِي اللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللَّهِ وَلَئِن جَاءَ نَصْرٌ مِّن رَّبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ ۚ أَوَلَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِمَا فِي صُدُورِ الْعَالَمِينَ

Баъзе аз мардум мегӯянд: «Ба Худо имон овардаем. Ва чун дар роҳи Худо озоре бубинанд, он озорро чун азоби Худо ба шумор меоваранд. Ва чун аз сӯи Парвардигори ту мададе расад, мегӯянд: «Мо низ бо шумо будем». Оё Худо ба он чӣ дар дилҳои мардуми ҷаҳон мегузарад, огоҳтар нест?

← Оят 7 📖 Аль-Анкабут Оят 9 →

Аль-АнкабутФеҳристи Қуръон

69Оят

MeccanRevelation

8Оят

Тарҷума — Аль-Анкабут 8

Сураи Аль-Анкабут Оят 8 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ба одами супориш кардем, ки ба падару модари худ некӣ…

Сураи Оят 8/69 — Сураи Аль-Анкабут العنكبوت (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анкабут Гӯш кун, Сураи Аль-Анкабут Тарҷума, Сураи Аль-Анкабут mp3, Сураи Аль-Анкабут pdf. Оят 6–10. Ба Тоҷикӣ: Русский.