Сураи Аль Имран Оят 191 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : онҳо, ки Худоро истодаву нишаста ва ба паҳлӯ хуфта ёд…

Аль Имран · 191/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَٰذَا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ۝١٩١

🔤 Transliteration

Allazeena yazkuroonal laaha qiyaamaiw-wa qu`oodanw-wa `alaa juno obihim wa yatafakkaroona fee khalqis samaawaati wal ardi Rabbanaa maa khalaqta haaza baatilan Subhaanak faqinaa `azaaban Naar

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

онҳо, ки Худоро истодаву нишаста ва ба паҳлӯ хуфта ёд мекунанд ва дар офариниши осмонҳову замин меандешанд: «Эй Парвардигори мо, ин ҷаҳонро ба бехуда наёфаридаӣ, ту покӣ, моро аз азоби оташ боздор!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

يَذْكُرُونَ: ёд мекунанд, зикр мегӯянд.
قِيَامًا: истода.
قُعُودًا: нишаста.
عَلَىٰ جُنُوبِهِمْ: ба паҳлӯ хобида.
يَتَفَكَّرُونَ: андеша мекунанд, тафаккур мекунанд.
بَاطِلًا: беҳуда, бекор, бефоида.
سُبْحَانَكَ: Пок аст Зоти Ту аз ҳар айбу нуқсон.
فَقِنَا: пас моро нигаҳ дор, эмин нигоҳ дор.

Тафсири оят:

Ин оят сифати бандагони хирадманду соҳибфаҳмро баён мекунад — онҳое, ки дар ҳама ҳолатҳои худ Худоро ёд мекунанд: ҳангоми истодан, нишастан ва ҳатто вақте ки ба паҳлӯ хобидаанд. Яъне зикри Худо ҳамеша бо онҳост ва ҳеҷ ҳолате онҳоро аз ёди Парвардигор ғофил намесозад.

Сипас мефармояд, ки онҳо дар бораи офариниши осмонҳо ва замин андеша мекунанд — дар бораи он ҳикматҳо, нишонаҳо ва асрорҳои азиме, ки дар ин офариниш ниҳон аст. Онҳо бо чашми тафаккур менигаранд ва мебинанд, ки ин ҳама бо низоме дақиқ ва ҳикмате амиқ офарида шудааст.

Баъд аз тафаккур ба Худо рӯ меоранд ва мегӯянд: «Эй Парвардигори мо! Ин ҳамаро беҳуда ва бекор наофаридаӣ. Ту аз ҳар айбу нуқсон покӣ. Пас моро аз азоби оташи дӯзах нигаҳ дор».

Яъне онҳо мефаҳманд, ки ин офариниши азим ҳадафе дорад ва беҳуда нест. Ва аз он ҷо ба худ меоянд, ки бояд ба ин ҳадаф мувофиқ амал кунанд ва аз азоби Худо битарсанд.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:

Зикри Худо дар ҳама ҳолат: Инсон бояд дар ҳар вазъият — истода, нишаста, хобида — Худоро ёд кунад. Зикр танҳо ба вақти махсус ё ҷои махсус маҳдуд нест.
Тафаккур дар бораи офариниш: Андеша кардан дар бораи осмонҳо, замин ва ҳикматҳои он ба имон меафзояд ва инсонро ба Худо наздиктар мекунад.
Эътирофи ҳикмати Худо: Ҳар чизе ки Худо офаридааст, ҳикмате дорад ва беҳуда нест. Ин бовар ба инсон оромиш ва умед мебахшад.
Дуои тавба ва паноҳидан аз азоб: Инсон бояд ҳамеша аз Худо бихоҳад, ки ӯро аз азоби оташи дӯзах нигаҳ дорад ва ба амалҳои некӯ тавфиқ диҳад.
Ҳамбастагии зикр ва тафаккур: Ислом динест, ки ҳам дилро бо зикр ва ҳам ақлро бо тафаккур тарбия мекунад. Ин ду бо ҳам инсонро ба камол мерасонанд.
Ҳаёти бо маънӣ: Инсон бояд фаҳмад, ки ҳаёти ӯ ҳам беҳуда нест ва бояд ба сӯи ҳадафи олӣ — ризои Худо — ҳаракат кунад.

📜 Оят 189-193 — Сураи Аль Имран

189وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۗ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

Аз они Худост фармонравоии осмонҳову замин ва Худо бар ҳар чизе тавоност!

190إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لَآيَاتٍ لِّأُولِي الْأَلْبَابِ

Албатта дар офариниши осмонҳову замин ва омадушуди шабу рӯз хирадмандонро ибратҳост,

191الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَٰذَا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

192رَبَّنَا إِنَّكَ مَن تُدْخِلِ النَّارَ فَقَدْ أَخْزَيْتَهُ ۖ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ

Эй Парвардигори мо, ҳар касро, ки ба оташ дарорӣ, расвояш кардаӣ ва золимонро ҳеҷ ёваре нест!

193رَّبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلْإِيمَانِ أَنْ آمِنُوا بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا ۚ رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الْأَبْرَارِ

Эй Парвардигори мо, шунидем, ки нидокунандае ба имон фаро мехонд, ки ба Парвардигоратон имон биёваред! Ва мо имон овардем. Пас, эй Парвардигори мо, гуноҳони моро биёмурз ва бадиҳои моро аз мо дур кун ва моро бо некон бимирон!

← Оят 190 📖 Аль Имран Оят 192 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

191Оят

Тарҷума — Аль Имран 191

Сураи Аль Имран Оят 191 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : онҳо, ки Худоро истодаву нишаста ва ба паҳлӯ хуфта ёд…

Сураи Оят 191/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 189–193. Ба Тоҷикӣ: Русский.