Surah Aal-Imran — Aya 191

Ma’anar Kalmomi:

• Qiyaman: A tsaye.
• Qu’udan: A zaune.
• Ala junubihim: A kwance a gefe (a kan bangarorin jikinsu).
• Yatafakarru: Suna tunani da zurfafa nazari.
• Batila: Aikin banza, ba tare da wata hikima ba.
• Subhanaka: Tsarki ya tabbata gare Ka daga duk wani ajizanci ko abin da bai dace ba.
• Faqina: Ka tsare mu, ka nisantar da mu.

Tafsiri:

Waɗannan su ne mutanen da suke ambaton Allah a duk yanayin da suke ciki: suna tsaye, suna zaune, ko kuma suna kwance a gefe. Ba su mantawa da ambaton Allah ba a kowane hali. Suna kuma tunani a cikin halittar sammai da ƙasa, suna kallon abubuwan al’ajabi da ke cikinsu, suna nazarin tsarin halittar da ke nuna girman ikon Allah da hikimarsa. Daga nan sai su ce: “Ya Ubangijinmu! Ba Ka halicci wannan halitta mai girma da banza ba, ba tare da wata manufa ta gaskiya ba. Kai tsarkakakke ne daga yin abin banza. Don haka, Ka tsare mu daga azabar wuta, Ka taimake mu mu yi ayyukan ƙwarai, Ka nisantar da mu daga zunubai, kuma Ka sa mu shiga Aljanna.”

Fa’idodi:

1. Ambaton Allah bai taƙaita ga wani lokaci ko yanayi ba; duk inda mutum yake, ko a tsaye, ko a zaune, ko a kwance, yana iya ambaton Allah da zuciyarsa ko da harshensa, in banda inda haramun ya shafi (kamar bayan gida). Wannan yana nuna sauƙin addinin Musulunci da kusancin Allah ga bayinsa.
2. Tunani a cikin halittar Allah hanya ce mai girma ta ƙara imani da sanin girman Allah; duk wanda ya duba sararin sama da ƙasa da tsarin su, zai gane cewa mahaliccinsu ba ya yin banza, wanda hakan ke kai shi ga tsoron Allah da biyayya gare Shi.
3. Neman tsari daga azabar wuta yana nuna cewa mumini ya kamata ya ji tsoron azabar Allah, kuma wannan tsoro zai sa shi ya nisanci zunubai da yin ayyukan da suke kusantar da shi ga Aljanna.
4. Haɗa ambaton Allah da tunani yana nuna cewa ibada ba kawai aiki da harshe ba ne, amma tana buƙatar tunani da zurfafa fahimta, wanda hakan ke raya zuciya da haskaka hankali.
5. Wannan aya tana ƙarfafa mumini ya kasance mai haɗin kai tsakanin ibada da tunani, don ya rayu da imani mai ƙarfi da aiki nagari, wanda zai kai shi ga tsira a duniya da lahira.