Сураи Ан-Ниса Оят 91 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гурӯҳи дигареро хоҳед ёфт, ки мехоҳанд аз шумо ва қавми…

Ан-Ниса · 91/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

سَتَجِدُونَ آخَرِينَ يُرِيدُونَ أَن يَأْمَنُوكُمْ وَيَأْمَنُوا قَوْمَهُمْ كُلَّ مَا رُدُّوا إِلَى الْفِتْنَةِ أُرْكِسُوا فِيهَا ۚ فَإِن لَّمْ يَعْتَزِلُوكُمْ وَيُلْقُوا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَيَكُفُّوا أَيْدِيَهُمْ فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ ۚ وَأُولَٰئِكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطَانًا مُّبِينًا ۝٩١

🔤 Transliteration

Satajidoona aakhareena yureedoona ai yaamanookum wa yaamanoo qawmahum kullamaa ruddooo ilal itnati urkisoo feehaa; fa il lam ya`tazilookum wa yulqooo ilai kumus salama wa yakuffooo aidiyahum fakhuzoohum waqtuloohum haisu saqif tumoohum; wa ulaaa`ikum ja`alnaa lakum `alaihim sultaanam mubeenaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Гурӯҳи дигареро хоҳед ёфт, ки мехоҳанд аз шумо ва қавми худ дар амон бошанд, инҳо хар гоҳ, ки ба куфр даъват шаванд, ба он бозгарданд. Пас агар худро ба каноре накашанд ва сулҳ накунанд ва аз аъмоли хеш бознаистанд, ононро ҳар ҷо, ки ёфтед, бигиреду бикушед, ки шуморо бар онон ҳуҷҷате ошкор додаем!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкили оят:

سَتَجِدُونَ — хоҳед ёфт, дучор хоҳед шуд.
آخَرِينَ — гурӯҳи дигаре.
يُرِيدُونَ أَن يَأْمَنُوكُمْ — мехоҳанд аз шумо дар амон бошанд, яъне аз ҷониби шумо ба онҳо хатаре нарасад.
وَيَأْمَنُوا قَوْمَهُمْ — ва аз ҷониби қавми худ (кофирон) низ дар амон бошанд.
الْفِتْنَةِ — дар ин ҷо ба маънои ширк ва куфр, инчунин даъват ба ҷанг алайҳи мусулмонон.
أُرْكِسُوا فِيهَا — ба он (куфру фитна) сахт фурӯ рафтанд, дар он ғарқ шуданд.
يَعْتَزِلُوكُمْ — аз шумо канора гиранд, дур шаванд.
يُلْقُوا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ — сулҳу оштии худро ба шумо пешниҳод кунанд ва таслим шаванд.
يَكُفُّوا أَيْدِيَهُمْ — дастҳои худро (аз ҷанги бо шумо) боздоранд.
ثَقِفْتُمُوهُمْ — онҳоро ёфтед, дастрас кардед.
سُلْطَانًا مُّبِينًا — ҳуҷҷати равшан, далели ошкор.

Тафсири оят:

Худованд ба мӯъминон хабар медиҳад, ки баъд аз ин низ гурӯҳи дигаре аз мунофиқонро хоҳед ёфт, ки ҳолашон аз ҳолати пешиниён ҳам бадтар аст. Онҳо мехоҳанд ҳам аз шумо дар амон бошанд ва ҳам аз қавми кофири худ дар амон бошанд. Ба шумо зоҳиран имон нишон медиҳанд, то аз шумо ба онҳо зараре нарасад, ва ҳангоме ки ба сӯи қавми худ бармегарданд, куфру ширки худро зоҳир мекунанд, то аз ҷониби онҳо низ дар амон бошанд. Ин гуна одамон дучеҳра ва беимон ҳастанд, ки ҳақро бо ботил омехта мекунанд.

Ҳар вақте ки онҳоро ба сӯи куфру ширк ва ҷанг бо мусулмонон даъват кунанд, онҳо бо тамоми вуҷуди худ ба он фурӯ мераванд ва дар он ғарқ мешаванд. Онҳо на аз ҷониби мӯъминон оромӣ доранд ва на аз ҷониби кофирон, балки ҳамеша дар дудилагӣ ва изтироб қарор доранд.

Пас агар ин гуна одамон аз ҷанги бо шумо канора нагиранд, ба шумо таслим нашаванд ва сулҳу оштии худро пешниҳод накунанд, ва дастҳои худро аз озори шумо боз надоранд, он гоҳ онҳоро ҳар ҷо ки ёфтед, бигиред ва ба қатл расонед. Ин ҳукм ба сабаби ғадру макри онҳост, ки зоҳиран имон меоранд, аммо дар ботин кофир мебошанд ва ҳар лаҳза метавонанд ба мусулмонон зарар расонанд.

Худованд барои шумо алайҳи ин гуна одамон ҳуҷҷати равшан ва далели ошкор қарор додааст, то касе дар бораи онҳо шубҳа накунад ва бидонад, ки онҳо сазовори муҳориба ва қатл ҳастанд, зеро онҳо паймоншикан ва фиребгар мебошанд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят ба мӯъминон меомӯзад, ки дар муносибат бо душманон бодиққат бошанд ва ба зоҳири суханҳои касе фирефта нашаванд.
Мунофиқон ва дучеҳрагон ҳамеша дар ҷомеа вуҷуд доранд ва мӯъминон бояд онҳоро шинохта, аз онҳо эҳтиёт кунанд.
Ислом дини ростқавлӣ ва сафорости аст; он дуруӣ, фиреб ва дучеҳрагиро рад мекунад.
Худованд ба бандагони худ роҳи ҳимояи ҷони худро нишон медиҳад ва барои муҳориба бо душманони ғаддор ҳуҷҷати равшан медиҳад.
Ин оят ба мо мефаҳмонад, ки сулҳу осоиш танҳо бо касоне мумкин аст, ки самимона таслим шаванд ва даст аз ҷанг боздоранд; аммо бо касоне ки ҳар лаҳза метавонанд хавфнок бошанд, бояд ҳушёр буд.
Ин оят мӯъминонро ба ваҳдату якдилӣ ва ҳушёрии доимӣ даъват мекунад, то ҷомеаи исломӣ аз зарари мунофиқон эмин монад.

📜 Оят 89-93 — Сураи Ан-Ниса

89وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ كَمَا كَفَرُوا فَتَكُونُونَ سَوَاءً ۖ فَلَا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ أَوْلِيَاءَ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚ فَإِن تَوَلَّوْا فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا

Дӯст доранд ҳамчунон, ки худ ба роҳи куфр мераванд, шумо низ кофир шавед, то баробар гардед. Пас бо ҳеҷ як аз онон дӯстӣ макунед, то он гоҳ ки дар роҳи Худо муҳоҷират кунанд. Ва агар рӯй гардонанд, дар ҳар ҷо ки онҳоро биёбед, бигиреду бикушед ва ҳеҷ як аз онҳоро ба дӯстиву ёрӣ интихоб накунед.

90إِلَّا الَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَىٰ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُم مِّيثَاقٌ أَوْ جَاءُوكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَن يُقَاتِلُوكُمْ أَوْ يُقَاتِلُوا قَوْمَهُمْ ۚ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوكُمْ ۚ فَإِنِ اعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوكُمْ وَأَلْقَوْا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ فَمَا جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلًا

Ғайри касоне, ки ба қавме, ки миёни шумо ва онҳо паимонест, мепайванданд ё худ назди шумо меоянд, дар ҳоле, ки аз ҷангидан бо шумо ё ҷангидан бо қавми худ малул шуда бошанд. Ва агар Худо мехост, бар шумо пирӯзашон месохт ва бо шумо ба ҷанг бармехостанд. Пас ҳар гоҳ канора гирифтанд ва бо шумо наҷангиданд ва ба шумо пешниҳоди сулҳ карданд, Худо ҳеҷ роҳе барои шумо бар зидди онҳо накушода аст.

91سَتَجِدُونَ آخَرِينَ يُرِيدُونَ أَن يَأْمَنُوكُمْ وَيَأْمَنُوا قَوْمَهُمْ كُلَّ مَا رُدُّوا إِلَى الْفِتْنَةِ أُرْكِسُوا فِيهَا ۚ فَإِن لَّمْ يَعْتَزِلُوكُمْ وَيُلْقُوا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَيَكُفُّوا أَيْدِيَهُمْ فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ ۚ وَأُولَٰئِكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطَانًا مُّبِينًا

92وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ أَن يَقْتُلَ مُؤْمِنًا إِلَّا خَطَأً ۚ وَمَن قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ إِلَىٰ أَهْلِهِ إِلَّا أَن يَصَّدَّقُوا ۚ فَإِن كَانَ مِن قَوْمٍ عَدُوٍّ لَّكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۖ وَإِن كَانَ مِن قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُم مِّيثَاقٌ فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ إِلَىٰ أَهْلِهِ وَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۖ فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ تَوْبَةً مِّنَ اللَّهِ ۗ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا

Ҳеҷ мӯъминеро нарасад, ки мӯъмини дигарро ҷуз ба хато бикушад. Ва ҳар кас, ки мӯьминеро ба хато бикушад, бояд ки бандае мӯъминро озод кунад ва хунбаҳояшро ба хонаводааш таслим кунад, магар он, ки хунбаҳоро бибахшанд. Ва агар кушташуда мӯъмин ва аз қавмест, ки душмани шумост, фақат бандаи мӯъминеро озод кунад ва агар аз қавмест, ки бо шумо паймон бастаанд, хунбаҳо ба хонаводааш пардохт шавад ва бандаи мӯъминеро озод кунад ва ҳар кас, ки бандае наёбад, барои тавба ду моҳ пай дар пай рӯза бигирад. Ва Худо донову ҳаким аст!

93وَمَن يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيهَا وَغَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهُ وَأَعَدَّ لَهُ عَذَابًا عَظِيمًا

Ва ҳар мӯъминеро барқасд бикушад, ҷазои у ҷаҳаннам аст, ки дар он абадӣ хоҳад буд ва Худо бар ӯ хашм гирад ва лаънаташ кунад ва барояш азобе бузург омода созад!

← Оят 90 📖 Ан-Ниса Оят 92 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

91Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 91

Сураи Ан-Ниса Оят 91 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гурӯҳи дигареро хоҳед ёфт, ки мехоҳанд аз шумо ва қавми…

Сураи Оят 91/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 89–93. Ба Тоҷикӣ: Русский.