Сураи Ан-Ниса Оят 90 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ғайри касоне, ки ба қавме, ки миёни шумо ва онҳо…

Ан-Ниса · 90/176

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ан-Ниса

إِلَّا الَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَىٰ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُم مِّيثَاقٌ أَوْ جَاءُوكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَن يُقَاتِلُوكُمْ أَوْ يُقَاتِلُوا قَوْمَهُمْ ۚ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوكُمْ ۚ فَإِنِ اعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوكُمْ وَأَلْقَوْا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ فَمَا جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلًا ۝٩٠

🔤 Transliteration

Illal lazeena yasiloona ilaa qawmim binakum wa bainahum meesaaqun aw jaaa`ookum hasirat sudooruhum ai yuqaatilookum aw yuqaatiloo qawmahum, wa law shaaa`al laahu lasallatahum `alaikum falaqaatalookum; fa ini` tazalookum falam yuqaatilookum wa alqaw ilaikumus salama famaa ja`alal laahu lakum `alaihim sabeelaa

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ғайри касоне, ки ба қавме, ки миёни шумо ва онҳо паимонест, мепайванданд ё худ назди шумо меоянд, дар ҳоле, ки аз ҷангидан бо шумо ё ҷангидан бо қавми худ малул шуда бошанд. Ва агар Худо мехост, бар шумо пирӯзашон месохт ва бо шумо ба ҷанг бармехостанд. Пас ҳар гоҳ канора гирифтанд ва бо шумо наҷангиданд ва ба шумо пешниҳоди сулҳ карданд, Худо ҳеҷ роҳе барои шумо бар зидди онҳо накушода аст.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки шарҳ талаб мекунанд:

يَصِلُونَ: пайваст мешаванд, паноҳ мебаранд, бо аҳду паймон ба қавме мепайванданд.
مِيثَاقٌ: аҳду паймони мустаҳкам, қарордоди устувор.
حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ: синаҳояшон танг шудааст, яъне дилҳояшон аз ҷанг пушаймон ва танг аст.
السَّلَمَ: сулҳ, оштин, итоат ва таслим шудан.
سَبِيلًا: роҳ, восита, баҳона барои ҷанг ё озор.

Тафсири оят:

Ин оят идомаи сухан дар бораи мунофиқон ва гурӯҳҳоест, ки бо мусулмонон дар ҳолати ҷанг қарор доранд. Худованд дар ин ҷо ду гурӯҳро истисно мекунад, ки бо онҳо ҷанг кардан ҷоиз нест:

Гурӯҳи аввал: онҳое, ки бо қавме пайвастанд, ки миёни шумо мусулмонон ва онҳо аҳду паймоне вуҷуд дорад. Яъне ҳамон гуна ки хунрезӣ ва ҷанг бо аҳли паймон ҳаром аст, ҳамон гуна касоне, ки ба онҳо паноҳ мебаранд ва дар паймони онҳо дохил мешаванд, бояд аз ҷанг эмин бошанд.

Гурӯҳи дуюм: онҳое, ки назди шумо меоянд ва дилҳояшон аз ҷанг танг аст — на мехоҳанд бо шумо биҷанганд ва на бо қавми худашон. Онҳо одамони сулҳҷӯ ва бетарафанд, ки аз ҷанг канора мегиранд.

Сипас Худованд мефармояд: агар Аллоҳ мехост, онҳоро бар шумо пирӯз мегардонд ва онҳо бо шумо меҷангиданд. Аммо Аллоҳ бо фазлу раҳмати худ онҳоро аз шумо боздошт. Пас агар онҳо аз шумо канора гиранд, бо шумо наҷанганд ва ба шумо сулҳу таслим пешниҳод кунанд, Худованд барои шумо бар онҳо ҳеҷ роҳе (баҳонае барои ҷанг) нагузоштааст. Яъне набояд ба онҳо таҷовуз кунед, на онҳоро бикушед ва на асир гиред.

Фавойиде, ки аз ин оят ба даст меояд:

Ислом дини сулҳу осоиштагист ва то ҳадди имкон аз хунрезӣ ва ҷанг парҳез мекунад.
Эҳтиром ва риояи аҳду паймон дар Ислом воҷиб аст; вафодорӣ ба қарордод аз сифоти муъминон аст.
Касоне, ки бетарафӣ ихтиёр мекунанд ва ба мусулмонон озор намерасонанд, бояд аз ҷониби мусулмонон эмин бошанд.
Аллоҳ таоло соҳиби қудрати мутлақ аст; агар бихоҳад, метавонад душманро бар бандагони худ пирӯз гардонад, аммо бо ҳикмати худ онҳоро бозмедорад.
Раҳмати Худованд бар ғазаби Ӯ пешӣ мегирад ва бандагони худро ба сулҳу оштӣ тарғиб мекунад.
Мусулмонон бояд аз таҷовуз ба касоне, ки бо онҳо дар ҳолати сулҳ қарор доранд, худдорӣ кунанд, то адолату раҳмат дар ҷомеа ҳукмфармо шавад.

📜 Оят 88-92 — Сураи Ан-Ниса

88۞ فَمَا لَكُمْ فِي الْمُنَافِقِينَ فِئَتَيْنِ وَاللَّهُ أَرْكَسَهُم بِمَا كَسَبُوا ۚ أَتُرِيدُونَ أَن تَهْدُوا مَنْ أَضَلَّ اللَّهُ ۖ وَمَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَن تَجِدَ لَهُ سَبِيلًا

Чист шуморо, ки дар бораи мунофиқон ду гурӯҳ шудаед ва ҳол он ки Худо ононро ба сабаби кирдорашон ронда сохтааст? Оё мехоҳед касеро, ки Худо гумроҳ кардааст, ҳидоят кунед? Ва ту роҳе барои касе, ки Худованд гумроҳаш кардааст, натавонӣ ёфт!

89وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ كَمَا كَفَرُوا فَتَكُونُونَ سَوَاءً ۖ فَلَا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ أَوْلِيَاءَ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚ فَإِن تَوَلَّوْا فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا

Дӯст доранд ҳамчунон, ки худ ба роҳи куфр мераванд, шумо низ кофир шавед, то баробар гардед. Пас бо ҳеҷ як аз онон дӯстӣ макунед, то он гоҳ ки дар роҳи Худо муҳоҷират кунанд. Ва агар рӯй гардонанд, дар ҳар ҷо ки онҳоро биёбед, бигиреду бикушед ва ҳеҷ як аз онҳоро ба дӯстиву ёрӣ интихоб накунед.

90إِلَّا الَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَىٰ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُم مِّيثَاقٌ أَوْ جَاءُوكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَن يُقَاتِلُوكُمْ أَوْ يُقَاتِلُوا قَوْمَهُمْ ۚ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوكُمْ ۚ فَإِنِ اعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوكُمْ وَأَلْقَوْا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ فَمَا جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلًا

91سَتَجِدُونَ آخَرِينَ يُرِيدُونَ أَن يَأْمَنُوكُمْ وَيَأْمَنُوا قَوْمَهُمْ كُلَّ مَا رُدُّوا إِلَى الْفِتْنَةِ أُرْكِسُوا فِيهَا ۚ فَإِن لَّمْ يَعْتَزِلُوكُمْ وَيُلْقُوا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَيَكُفُّوا أَيْدِيَهُمْ فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ ۚ وَأُولَٰئِكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطَانًا مُّبِينًا

Гурӯҳи дигареро хоҳед ёфт, ки мехоҳанд аз шумо ва қавми худ дар амон бошанд, инҳо хар гоҳ, ки ба куфр даъват шаванд, ба он бозгарданд. Пас агар худро ба каноре накашанд ва сулҳ накунанд ва аз аъмоли хеш бознаистанд, ононро ҳар ҷо, ки ёфтед, бигиреду бикушед, ки шуморо бар онон ҳуҷҷате ошкор додаем!

92وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ أَن يَقْتُلَ مُؤْمِنًا إِلَّا خَطَأً ۚ وَمَن قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ إِلَىٰ أَهْلِهِ إِلَّا أَن يَصَّدَّقُوا ۚ فَإِن كَانَ مِن قَوْمٍ عَدُوٍّ لَّكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۖ وَإِن كَانَ مِن قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُم مِّيثَاقٌ فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ إِلَىٰ أَهْلِهِ وَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۖ فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ تَوْبَةً مِّنَ اللَّهِ ۗ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا

Ҳеҷ мӯъминеро нарасад, ки мӯъмини дигарро ҷуз ба хато бикушад. Ва ҳар кас, ки мӯьминеро ба хато бикушад, бояд ки бандае мӯъминро озод кунад ва хунбаҳояшро ба хонаводааш таслим кунад, магар он, ки хунбаҳоро бибахшанд. Ва агар кушташуда мӯъмин ва аз қавмест, ки душмани шумост, фақат бандаи мӯъминеро озод кунад ва агар аз қавмест, ки бо шумо паймон бастаанд, хунбаҳо ба хонаводааш пардохт шавад ва бандаи мӯъминеро озод кунад ва ҳар кас, ки бандае наёбад, барои тавба ду моҳ пай дар пай рӯза бигирад. Ва Худо донову ҳаким аст!

← Оят 89 📖 Ан-Ниса Оят 91 →

Ан-НисаФеҳристи Қуръон

176Оят

MedinanRevelation

90Оят

Тарҷума — Ан-Ниса 90

Сураи Ан-Ниса Оят 90 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ғайри касоне, ки ба қавме, ки миёни шумо ва онҳо…

Сураи Оят 90/176 — Сураи Ан-Ниса النساء (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ан-Ниса Гӯш кун, Сураи Ан-Ниса Тарҷума, Сураи Ан-Ниса mp3, Сураи Ан-Ниса pdf. Оят 88–92. Ба Тоҷикӣ: Русский.