سورت فصلت — آیت 34

د کلمو معناګانې:

• الحسنة: نیکي، ښه عمل، احسان.
• السيئة: بدي، بد عمل، ظلم.
• ادْفَعْ: مقابله وکړه، دفع کړه.
• بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ: په هغه څه سره چې تر ټولو ښه وي (یعنې په احسان، زغم او عفو سره).
• عَدَاوَةٌ: دښمني، عداوت.
• وَلِيٌّ حَمِيمٌ: نږدې ملګری او له زړه سره مینه وال.

تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې وایي چې نیکي او بدي هیڅکله سره برابرې نه دي؛ نیکي تل غوره او لوړه ده، او بدي تل ښکته او زیانمنه ده. بیا الله تعالی خپلو بندګانو ته لارښوونه کوي چې کله چې له چا څخه بدي درته ورسېږي، نو د بدي په بدل کې بدي مه کوه، بلکې هغه څه وکړه چې تر ټولو ښه وي — یعنې د بدۍ په مقابل کې احسان وکړه، د غوسې پر مهال زغم وښیه، او د ظلم په مقابل کې عفو وکاروه. که داسې وکړې، نو هغه څوک چې ستا له سره دښمن و، په داسې ملګری بدلېږي چې ګویا ستا نږدې خپلوان وي چې له تا سره مینه او شفقت کوي. دا هغه لار ده چې دښمني په دوستۍ بدلوي، او زړونه سره نښلوي.

فایدې:

• دا آیت موږ ته د اخلاقو لوړه کچه راښیي: د بدۍ په مقابل کې د ښه والي غوره کول، چې دا د مسلمان حقیقي صفت دی.
• دا لارښوونه د ټولنې د سولې او یووالي سبب ګرځي؛ ځکه چې دښمني کله چې په احسان سره ځواب شي، نو زړونه نرمېږي او کینې له منځه ځي.
• دا آیت مونږ ته د صبر او زغم اهمیت ښیي — هغه څوک چې دې مقام ته رسېږي، الله تعالی ورته په دنیا او آخرت کې لویه برخه او خوشحالي ورکوي.
• دا خوږه خبره ده چې اسلام د انتقام او کینې پر ځای د عفو او احسان درس ورکوي، چې دا د انسانانو ترمنځ د مینې او ورورولۍ ریښتینی بنسټ دی.