Сураи Аль-Ахкаф — Оят 1

1. Маънои калимаҳо:

«Ҳо-Мим» — ҳарфҳои бурида (ҳуруфи муқаттаъа) буда, маънои онҳо ба Аллоҳ маълум аст. Ин ҳарфҳо аз ҳарфҳои алифбои арабӣ иборатанд ва дар оғози баъзе сураҳои Қуръон омадаанд.

1. Тафсири оят:

Ин оят аз ҳарфҳои буридаи «Ҳо-Мим» иборат аст, ки дар оғози сураи «Ал-Аҳқоф» омадааст. Ин ҳарфҳо монанди дигар ҳарфҳои бурида дар аввали баъзе сураҳои Қуръон мебошанд, ки маънои дақиқи онҳо танҳо ба Аллоҳи таъоло маълум аст. Ҳикмати омадани ин ҳарфҳо он аст, ки Қуръони Карим аз ҳамин ҳарфҳои оддии алифбои арабӣ таркиб ёфтааст, ки мардуми араб онҳоро ҳар рӯз истифода мебаранд, аммо ҳеҷ кас наметавонад мисли он китобе биёрад. Ин худи далели муъҷиза будани Қуръон аст. Ҳамчунин, ин ҳарфҳо барои ҷалби диққати шунавандагон ва омода кардани онҳо барои шунидани суханони муҳими баъдӣ хидмат мекунанд.

1. Фоидаҳои оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки Қуръони Карим каломи Аллоҳи таъоло буда, ҳатто аз ҳарфҳои оддии алифбо иборат будани он низ ҳикмате дорад.

— Мусулмон бояд дарк кунад, ки баъзе чизҳоро танҳо Аллоҳ медонад ва мо бояд ба онҳо имон биёрем, ҳатто агар ҳикмати онҳоро пурра нафаҳмем.

— Ин оят моро ба тафаккур водор мекунад, ки чӣ гуна Қуръон аз ҳарфҳои содда сохта шудааст, аммо мисли онро оварда наметавонанд — ин далели бузурги раҳмат ва ҳидояти Аллоҳ барои инсонҳост.

— Хондани Қуръон ва андеша кардан дар бораи он сабаби зиёд шудани имон ва муҳаббат ба каломи Аллоҳ мегардад.