Сураи Аль-Маида Оят 18 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Яҳудиён ва масеҳиён гуфтанд, ки мо фарзандону дӯстони Худо ҳастем.…

Аль-Маида · 18/120

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида

وَقَالَتِ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَىٰ نَحْنُ أَبْنَاءُ اللَّهِ وَأَحِبَّاؤُهُ ۚ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُم بِذُنُوبِكُم ۖ بَلْ أَنتُم بَشَرٌ مِّمَّنْ خَلَقَ ۚ يَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ ۚ وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ ۝١٨

🔤 Transliteration

Wa qaalatil Yahoodu wan Nasaaraa nahnu abnaaa`ul laahi wa ahibbaaa`uh; qul falima yu`azzibukum bizunoobikum bal antum basharum mimmman khalaq; yaghfiru limai yashaaa`u wa yu`azzibu mai yashaaa`; wa lillaahi mulkus samaawaati wal ardi wa maa bainahumaa wa ilaihil maseer

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Яҳудиён ва масеҳиён гуфтанд, ки мо фарзандону дӯстони Худо ҳастем. Бигӯй: «Пас чаро шуморо ба ҷазои гуноҳонатон азоб мекунад? Балки шумо инсонҳое аз ҷумлаи офаридагон ҳастед». Ҳар касро, ки бихоҳад, мебахшад ва ҳар касро, ки бихоҳад, азоб мекунад ва аз они Худост фармонравоии осмонҳову замин ва он чӣ дар миёни онҳост ва бозгаштн ҳама ба назди Ӯст.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

«أَبْنَاءُ اللَّهِ»: писарони Худо — яъне онҳо даъво мекарданд, ки ба Худо наздик ҳастанд, мисли фарзанд ба падар.
«أَحِبَّاؤُهُ»: дӯстдоштагони Ӯ — яъне маҳбубону наздикони Худо.
«بَشَرٌ»: одамизод, инсон — яъне махлуқи одамӣ.
«مَصِيرُ»: бозгашт, ҷои бозгашт — яъне ҳама ба сӯи Худо бармегарданд.

Тафсири оят:

Яҳудиён ва насрониён даъво карданд, ки мо писарони Худо ва дӯстдоштагони Ӯ ҳастем. Ба онҳо бигӯ, эй Паёмбар: Агар шумо воқеан писарон ва дӯстдоштагони Худо будед, пас чаро Худо шуморо ба сабаби гуноҳҳоятон азоб медиҳад? Зеро касе, ки дӯстдоштаи Худо бошад, Ӯ вайро азоб намедиҳад. Балки шумо низ одамизоде аз ҷумлаи махлуқоти Худо ҳастед, мисли дигар фарзандони Одам. Ҳар кӣ некӣ кунад, подоши нек мегирад ва ҳар кӣ бадӣ кунад, ҷазои бад мебинад. Худо ҳар киро бихоҳад, меомурзад ва ҳар киро бихоҳад, азоб медиҳад. Маликияти осмонҳову замин ва он чи дар байни онҳост, танҳо аз они Худост ва ҳамагон ба сӯи Ӯ бозмегарданд, то ки Ӯ дар миёни бандагонаш ба ҳақ доварӣ кунад ва ҳар касро мувофиқи амалаш ҷазо диҳад.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд:

Ин оят нишон медиҳад, ки даъвои беасоси наздикӣ ба Худо танҳо бо сухан намешавад, балки бо амали нек ва итоат ба даст меояд.
Худо одил аст: ҳар кӣ некӣ кунад, подоши нек мегирад ва ҳар кӣ бадӣ кунад, ҷазо мебинад.
Ҳамаи одамон дар назди Худо баробаранд, ҳеҷ кас аз рӯи насаб ё қавм бартарӣ надорад, балки бо тақво ва амали нек бартарӣ меёбад.
Худо бахшанда ва меҳрубон аст: ҳар киро бихоҳад, меомурзад ва ҳар киро бихоҳад, азоб медиҳад, ва Ӯ соҳиби тамоми осмонҳову замин аст.
Ҳамагон ба сӯи Худо бозмегарданд ва Ӯ дар рӯзи қиёмат ба ҳақ доварӣ мекунад, пас бояд ҳамеша ба Ӯ таваккал кунем ва аз Ӯ битарсем.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба ҷои даъвоҳои беасос, бо амали нек ва ихлос ба Худо наздик шавем ва аз раҳмати Ӯ умедвор бошем.

📜 Оят 16-20 — Сураи Аль-Маида

16يَهْدِي بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهُ سُبُلَ السَّلَامِ وَيُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَيَهْدِيهِمْ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ

То Худо бо он ҳар касро, ки дар паи хушнудии ӯст, ба роҳҳои саломат ҳидоят кунад ва ба фармони худ аз торикӣ ба рӯшноияшон бубарад ва ононро ба роҳи рост ҳидоят кунад.

17لَّقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۚ قُلْ فَمَن يَمْلِكُ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا إِنْ أَرَادَ أَن يُهْلِكَ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُ وَمَن فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ۗ وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۚ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

Онҳо, ки гуфтаид, ки Худо ҳамон Масеҳ —писари Марям аст, кофир шуданд. Бигӯй: «Чӣ касе метавонад азоби Худоро дафъ кунад, агар ирода кунад, Масеҳ — писари Марям ва модараш ва ҳамаи аҳли заминро ба ҳалокат расонад?» Аз они Худост фармонравоии осмонҳову замин ва ҳар чӣ мобайни онҳост. Он чӣ мехоҳад, меофаринад ва ба ҳар чиз тавоност!

18وَقَالَتِ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَىٰ نَحْنُ أَبْنَاءُ اللَّهِ وَأَحِبَّاؤُهُ ۚ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُم بِذُنُوبِكُم ۖ بَلْ أَنتُم بَشَرٌ مِّمَّنْ خَلَقَ ۚ يَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ ۚ وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ

19يَا أَهْلَ الْكِتَابِ قَدْ جَاءَكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلَىٰ فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ أَن تَقُولُوا مَا جَاءَنَا مِن بَشِيرٍ وَلَا نَذِيرٍ ۖ فَقَدْ جَاءَكُم بَشِيرٌ وَنَذِيرٌ ۗ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

Эй аҳли китоб, фиристодаи Мо дар замоне, ки паёмбароне набуданд, фирпстода шуд, то ҳақро бар шумо ошкор кунад ва нагӯед, ки муждадиҳанда ва бимдиҳандае бар мо фиристода нашудааст. Инак, он муждадиҳанда ва бимдиҳанда омадааст ва Худо бар ҳар чиз тавоност!

20وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنبِيَاءَ وَجَعَلَكُم مُّلُوكًا وَآتَاكُم مَّا لَمْ يُؤْتِ أَحَدًا مِّنَ الْعَالَمِينَ

Ва Мӯсо ба қавми худ гуфт: «Эй қавми ман, неъматеро, ки Худо бар шумо арзонӣ доштааст, ёд кунед, ки аз миёни шумо паёмбароне ихтиёр кард ва шуморо соҳибони ихтиёри хеш гардонид ва ба шумо чизҳое дод, ки ба ҳеҷ як аз мардуми ҷаҳон ато накардааст.

← Оят 17 📖 Аль-Маида Оят 19 →

Аль-МаидаФеҳристи Қуръон

120Оят

MedinanRevelation

18Оят

Тарҷума — Аль-Маида 18

Сураи Аль-Маида Оят 18 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Яҳудиён ва масеҳиён гуфтанд, ки мо фарзандону дӯстони Худо ҳастем.…

Сураи Оят 18/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 16–20. Ба Тоҷикӣ: Русский.