Surah Al-Maidah — Talata 18

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• "Abna'ullah" (mga anak ni Allah): Ang kanilang pahayag na sila ay mga anak ng Diyos sa paraang nagpapahiwatig ng espesyal na karangalan at kalapitan, na para bang sila ay may pribilehiyong kalagayan sa Kanya.
• "Ahhiba'uh" (mga minamahal Niya): Ang kanilang pag-aangkin na sila ang mga pinakamamahal ng Diyos na hindi sila parurusahan.
• "Masikh" (pagpapalit-anyo): Ang parusang ginawa sa mga dating tao sa pamamagitan ng pagbabago ng kanilang anyo tungo sa mga unggoy at baboy.

Interpretasyon ng Talata:

Ang mga Hudyo at Kristiyano ay nagpahayag ng isang mapagmataas na pahayag: "Kami ay mga anak ni Allah at mga minamahal Niya." Ibig nilang sabihin na sila ay may espesyal na katayuan sa Diyos, tulad ng isang anak sa kanyang ama, at dahil dito ay hindi sila parurusahan. Ngunit iniutos ng Allah sa Kanyang Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan) na sagutin sila: "Kung kayo nga ay tunay na mga anak at minamahal ng Diyos, bakit Niya kayo pinarurusahan dahil sa inyong mga kasalanan?" Sapagkat ang isang ama ay hindi nagpaparusa sa kanyang anak, at ang isang nagmamahal ay hindi nagpaparusa sa kanyang minamahal. Ngunit ang katotohanan ay sila ay pinarusahan noon sa pamamagitan ng pagpapalit ng anyo (tulad ng nangyari sa mga lumabag sa Sabbath), at sila mismo ay umaamin na sila ay parurusahan sa apoy sa kabilang buhay sa loob ng ilang araw. Kaya ang kanilang pahayag ay walang batayan.

Pagkatapos ay nilinaw ng Allah ang katotohanan: "Kayo ay mga tao lamang na kabilang sa mga nilikha Niya" — walang espesyal na pribilehiyo ang sinuman maliban sa pamamagitan ng pagsunod at mabubuting gawa. Ang sinumang gumawa ng mabuti ay gagantihan ng mabuti, at ang sinumang gumawa ng masama ay pananagutin sa kanyang masamang gawa. Ang Allah ay nagpapatawad sa sinumang Kanyang naisin — at sila ay ang mga mananampalataya na nagpapakumbaba sa Kanya — at nagpaparusa sa sinumang Kanyang naisin — at sila ay ang mga hindi naniniwala. Ang pagpapatawad at pagpaparusa ay nasa Kanyang kalooban lamang, hindi batay sa mga pag-aangkin ng sinuman.

Ang Allah ang tanging nagmamay-ari ng kapangyarihan sa mga kalangitan at sa lupa at sa lahat ng nasa pagitan ng mga ito. Walang sinuman ang makakapigil sa Kanyang paghatol o makakapagpabago ng Kanyang pasya. At sa Kanya lamang ang pagbabalik ng lahat ng nilikha sa Araw ng Paghuhukom, kung saan hahatulan Niya ang bawat isa ayon sa kanyang mga gawa.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang pagmamataas at pag-aangkin ng espesyal na katayuan sa harap ng Diyos ay hindi katanggap-tanggap; ang tunay na karangalan ay nasa pagsunod at mabubuting gawa, hindi sa lahi o relihiyosong pag-aangkin.
2. Ang pag-ibig ng Diyos sa Kanyang mga lingkod ay hindi nangangahulugang hindi sila pananagutin sa kanilang mga kasalanan; ang tunay na pag-ibig ay nangangailangan ng pagsunod sa Kanyang mga utos.
3. Ang awa ng Allah ay malawak — Siya ay nagpapatawad sa sinumang Kanyang naisin, at ang Kanyang katarungan ay ganap — Siya ay nagpaparusa sa sinumang Kanyang naisin. Walang sinuman ang makakapanghimasok sa Kanyang pasya.
4. Ang lahat ng tao ay pantay-pantay sa harap ng Diyos; walang sinuman ang may karapatang mag-angkin ng pagiging anak ng Diyos sa paraang nagbibigay sa kanila ng kaligtasan mula sa pananagutan.
5. Ang tunay na kaligtasan ay nasa pagbabalik-loob sa Allah, pagsunod sa Kanyang mga utos, at pag-iwas sa Kanyang mga pagbabawal, sapagkat sa Kanya lamang ang pagbabalik at pagtutuos.