Сураи Аль-Маида Оят 19 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй аҳли китоб, фиристодаи Мо дар замоне, ки паёмбароне набуданд,…

Аль-Маида · 19/120

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида

يَا أَهْلَ الْكِتَابِ قَدْ جَاءَكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلَىٰ فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ أَن تَقُولُوا مَا جَاءَنَا مِن بَشِيرٍ وَلَا نَذِيرٍ ۖ فَقَدْ جَاءَكُم بَشِيرٌ وَنَذِيرٌ ۗ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ۝١٩

🔤 Transliteration

Yaaa Ahlal Kitaabi qad jaaa`akum Rasoolunaa yubaiyinu lakum `alaa fatratim minal Rusuli an taqooloo maa jaaa`anaa mim basheerinw wa laa nazeerin faqad jaaa`akum basheerunw wa nazeer; wallaahu `alaa kulli shai`in Qadeer

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Эй аҳли китоб, фиристодаи Мо дар замоне, ки паёмбароне набуданд, фирпстода шуд, то ҳақро бар шумо ошкор кунад ва нагӯед, ки муждадиҳанда ва бимдиҳандае бар мо фиристода нашудааст. Инак, он муждадиҳанда ва бимдиҳанда омадааст ва Худо бар ҳар чиз тавоност!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

Аҳли китоб: яҳудиён ва насрониён, ки ба китобҳои осмонӣ (Таврот ва Инҷил) имон овардаанд.
Фатра: фосила ва муддати тӯлонӣ, ки дар он паёмбар фиристода нашудааст.
Башир: хушхабардиҳанда, яъне касе ки мардумро ба савоби Худо мужда медиҳад.
Назир: огоҳкунанда, яъне касе ки мардумро аз азоби Худо ҳушдор медиҳад.

Тафсири оят:

Эй яҳудиён ва насрониён! Ба ростӣ, ки паёмбари Мо — Муҳаммад (с) — ба сӯи шумо омад, дар ҳоле ки ӯ ҳақ ва ҳидоятро барои шумо равшан баён мекунад. Ин фиристодан баъд аз як давраи тӯлонӣ сурат гирифт, ки дар он паёмбарон пайи ҳам намеомаданд ва замин аз роҳнамо холӣ монда буд. Ин паёмбар омад, то шумо баҳона наоред ва нагӯед: «Ба мо на хушхабардиҳандае омад ва на огоҳкунандае». Пас, ҳоло ба шумо хушхабардиҳанда ва огоҳкунанда омад. Ва Худо бар ҳар чиз тавоност — ҳеҷ чиз Ӯро оҷиз карда наметавонад, аз ҷумла фиристодани паёмбарон ва ба Муҳаммад (с) ба анҷом расонидани онҳост.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меояд:

Худованд бандагонашро бе роҳнамо намегузорад ва ҳамеша паёмбаронро барои ҳидояти мардум мефиристад.
Омадани паёмбари охирзамон Муҳаммад (с) раҳмате барои тамоми олам аст ва баҳонаи мардумро рафъ мекунад.
Худо тавоност бар ҳар чиз, аз ин рӯ метавонад паёмбаронро фиристад ва рисолатро ба анҷом расонад.
Ин оят моро ташвиқ мекунад, ки ба рисолати Паёмбар (с) имон оварем ва аз хушхабарҳо ва огоҳиҳои ӯ баҳра гирем.
Ислом дини раҳмат ва ҳидоят аст ва барои ҳамаи одамон — пеш аз ҳама аҳли китоб — роҳи наҷотро нишон медиҳад.

📜 Оят 17-21 — Сураи Аль-Маида

17لَّقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۚ قُلْ فَمَن يَمْلِكُ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا إِنْ أَرَادَ أَن يُهْلِكَ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُ وَمَن فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ۗ وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۚ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

Онҳо, ки гуфтаид, ки Худо ҳамон Масеҳ —писари Марям аст, кофир шуданд. Бигӯй: «Чӣ касе метавонад азоби Худоро дафъ кунад, агар ирода кунад, Масеҳ — писари Марям ва модараш ва ҳамаи аҳли заминро ба ҳалокат расонад?» Аз они Худост фармонравоии осмонҳову замин ва ҳар чӣ мобайни онҳост. Он чӣ мехоҳад, меофаринад ва ба ҳар чиз тавоност!

18وَقَالَتِ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَىٰ نَحْنُ أَبْنَاءُ اللَّهِ وَأَحِبَّاؤُهُ ۚ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُم بِذُنُوبِكُم ۖ بَلْ أَنتُم بَشَرٌ مِّمَّنْ خَلَقَ ۚ يَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ ۚ وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ

Яҳудиён ва масеҳиён гуфтанд, ки мо фарзандону дӯстони Худо ҳастем. Бигӯй: «Пас чаро шуморо ба ҷазои гуноҳонатон азоб мекунад? Балки шумо инсонҳое аз ҷумлаи офаридагон ҳастед». Ҳар касро, ки бихоҳад, мебахшад ва ҳар касро, ки бихоҳад, азоб мекунад ва аз они Худост фармонравоии осмонҳову замин ва он чӣ дар миёни онҳост ва бозгаштн ҳама ба назди Ӯст.

19يَا أَهْلَ الْكِتَابِ قَدْ جَاءَكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلَىٰ فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ أَن تَقُولُوا مَا جَاءَنَا مِن بَشِيرٍ وَلَا نَذِيرٍ ۖ فَقَدْ جَاءَكُم بَشِيرٌ وَنَذِيرٌ ۗ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

20وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ إِذْ جَعَلَ فِيكُمْ أَنبِيَاءَ وَجَعَلَكُم مُّلُوكًا وَآتَاكُم مَّا لَمْ يُؤْتِ أَحَدًا مِّنَ الْعَالَمِينَ

Ва Мӯсо ба қавми худ гуфт: «Эй қавми ман, неъматеро, ки Худо бар шумо арзонӣ доштааст, ёд кунед, ки аз миёни шумо паёмбароне ихтиёр кард ва шуморо соҳибони ихтиёри хеш гардонид ва ба шумо чизҳое дод, ки ба ҳеҷ як аз мардуми ҷаҳон ато накардааст.

21يَا قَوْمِ ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ الَّتِي كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ وَلَا تَرْتَدُّوا عَلَىٰ أَدْبَارِكُمْ فَتَنقَلِبُوا خَاسِرِينَ

Эй қавми ман, ба замини муқаддасе, ки Худо бароятон муқаррар кардааст, дохил шавед ва бозпас магардед, ки зиёндида бозмегардед».

← Оят 18 📖 Аль-Маида Оят 20 →

Аль-МаидаФеҳристи Қуръон

120Оят

MedinanRevelation

19Оят

Тарҷума — Аль-Маида 19

Сураи Аль-Маида Оят 19 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй аҳли китоб, фиристодаи Мо дар замоне, ки паёмбароне набуданд,…

Сураи Оят 19/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 17–21. Ба Тоҷикӣ: Русский.