Сураи Аль-Маида Оят 17 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Онҳо, ки гуфтаид, ки Худо ҳамон Масеҳ

Аль-Маида · 17/120

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Маида

لَّقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۚ قُلْ فَمَن يَمْلِكُ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا إِنْ أَرَادَ أَن يُهْلِكَ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُ وَمَن فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ۗ وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۚ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ۝١٧

🔤 Transliteration

Laqad kafaral lazeena qaalooo innal laaha huwal maseehub nu Maryam; qul famany-yamliku minal laahi shai`an in araada ai yuhlikal Maseehab na Maryama wa ummahoo wa man fil ardi jamee`aa, wa lillaahi mmulkus samaawaati wal ardi wa maa bainahumaa; yakhluqu maa Yashaaa`; wakhluqu maa yashaaa`; wallaahu `alaa kulli shai`in Qadeer

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Онҳо, ки гуфтаид, ки Худо ҳамон Масеҳ —писари Марям аст, кофир шуданд. Бигӯй: «Чӣ касе метавонад азоби Худоро дафъ кунад, агар ирода кунад, Масеҳ — писари Марям ва модараш ва ҳамаи аҳли заминро ба ҳалокат расонад?» Аз они Худост фармонравоии осмонҳову замин ва ҳар чӣ мобайни онҳост. Он чӣ мехоҳад, меофаринад ва ба ҳар чиз тавоност!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

المسیح: Унвони Исо (а), ки маънои «тадҳиншуда» ё «муборак»-ро дорад.
ابن مریم: Писари Марям, ки ба модараш нисбат дода шудааст, зеро ӯ бе падар таваллуд ёфтааст.
یملک: Соҳибӣ мекунад, тавонад, монеъ шавад.
مُلک: Подшоҳӣ, соҳибият, фармонравоӣ.

Тафсири оят:

Албатта, кофир шуданд онҳое, ки гуфтанд: «Ҳамоно Аллоҳ худи Масеҳ писари Марям аст». Ин гуфтор ботил ва куфр аст, зеро Масеҳ бандаи Аллоҳ ва паёмбари Ӯст, на худо.

Эй Паёмбар, ба ин гумроҳон бигӯ: «Агар Масеҳ воқеан худо мебуд, пас кӣ метавонад аз Аллоҳ чизеро боздорад, агар Ӯ бихоҳад, ки Масеҳ писари Марям, модараш ва ҳамаи онҳое, ки дар замин ҳастанд, нобуд кунад?» Ҳеҷ кас наметавонад қазои Аллоҳро бозгардонад. Марям (а) вафот кард ва Исо (а) натавонист марги модарашро дафъ кунад. Пас, агар худи ӯ низ ҳалок шавад, кӣ метавонад ӯро наҷот диҳад? Ин далели равшанест, ки Исо (а) бандаи Аллоҳ аст, на худо.

Подшоҳии осмонҳо, замин ва он чи дар байни онҳост, танҳо аз они Аллоҳ аст. Ӯ ҳар чизеро, ки бихоҳад, меофарад: аз мард ва зан, аз модар бе падар мисли Исо (а), аз падар бе модар мисли Ҳавво, ва аз бе падару модар мисли Одам (а). Ва Аллоҳ бар ҳар чиз тавоно аст.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки ҳамаи махлуқот, аз ҷумла анбиё ва солеҳон, бандаи Аллоҳ ҳастанд ва ҳеҷ кас наметавонад ба Аллоҳ шарик шавад.
Ғулув ва афроткорӣ дар ҳаққи анбиё ва одамони нек боиси гумроҳӣ мегардад, чунон ки насоро дар ҳаққи Исо (а) ғулув карданд.
Қудрати Аллоҳ бар ҳама чиз комил аст; Ӯ метавонад бимирад ва зинда кунад, биёфаринад ва нобуд кунад.
Ин оят даъват мекунад, ки инсон танҳо ба Аллоҳ таваккал кунад ва Ӯро яккаю бешарик бипарастад.
Дар офариниши Исо (а) бе падар ибратест барои аҳли хирад, ки Аллоҳ бар ҳар чиз тавоност ва ҳар гуна офаринишро метавонад анҷом диҳад.

📜 Оят 15-19 — Сураи Аль-Маида

15يَا أَهْلَ الْكِتَابِ قَدْ جَاءَكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ كَثِيرًا مِّمَّا كُنتُمْ تُخْفُونَ مِنَ الْكِتَابِ وَيَعْفُو عَن كَثِيرٍ ۚ قَدْ جَاءَكُم مِّنَ اللَّهِ نُورٌ وَكِتَابٌ مُّبِينٌ

Эй аҳли китоб, паёмбари Мо назди шумо омад, то бисёре аз китоби Худоро, ки пинҳон медоштед, бароятон баён кунад ва аз бисёре даргузарад ва аз ҷониби Худо нуре ва китобе зоҳиру ошкор бар шумо нозил шудааст.

16يَهْدِي بِهِ اللَّهُ مَنِ اتَّبَعَ رِضْوَانَهُ سُبُلَ السَّلَامِ وَيُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ بِإِذْنِهِ وَيَهْدِيهِمْ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ

То Худо бо он ҳар касро, ки дар паи хушнудии ӯст, ба роҳҳои саломат ҳидоят кунад ва ба фармони худ аз торикӣ ба рӯшноияшон бубарад ва ононро ба роҳи рост ҳидоят кунад.

17لَّقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قَالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۚ قُلْ فَمَن يَمْلِكُ مِنَ اللَّهِ شَيْئًا إِنْ أَرَادَ أَن يُهْلِكَ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَأُمَّهُ وَمَن فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ۗ وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۚ يَخْلُقُ مَا يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

18وَقَالَتِ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَىٰ نَحْنُ أَبْنَاءُ اللَّهِ وَأَحِبَّاؤُهُ ۚ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُم بِذُنُوبِكُم ۖ بَلْ أَنتُم بَشَرٌ مِّمَّنْ خَلَقَ ۚ يَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ ۚ وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ

Яҳудиён ва масеҳиён гуфтанд, ки мо фарзандону дӯстони Худо ҳастем. Бигӯй: «Пас чаро шуморо ба ҷазои гуноҳонатон азоб мекунад? Балки шумо инсонҳое аз ҷумлаи офаридагон ҳастед». Ҳар касро, ки бихоҳад, мебахшад ва ҳар касро, ки бихоҳад, азоб мекунад ва аз они Худост фармонравоии осмонҳову замин ва он чӣ дар миёни онҳост ва бозгаштн ҳама ба назди Ӯст.

19يَا أَهْلَ الْكِتَابِ قَدْ جَاءَكُمْ رَسُولُنَا يُبَيِّنُ لَكُمْ عَلَىٰ فَتْرَةٍ مِّنَ الرُّسُلِ أَن تَقُولُوا مَا جَاءَنَا مِن بَشِيرٍ وَلَا نَذِيرٍ ۖ فَقَدْ جَاءَكُم بَشِيرٌ وَنَذِيرٌ ۗ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

Эй аҳли китоб, фиристодаи Мо дар замоне, ки паёмбароне набуданд, фирпстода шуд, то ҳақро бар шумо ошкор кунад ва нагӯед, ки муждадиҳанда ва бимдиҳандае бар мо фиристода нашудааст. Инак, он муждадиҳанда ва бимдиҳанда омадааст ва Худо бар ҳар чиз тавоност!

← Оят 16 📖 Аль-Маида Оят 18 →

Аль-МаидаФеҳристи Қуръон

120Оят

MedinanRevelation

17Оят

Тарҷума — Аль-Маида 17

Сураи Аль-Маида Оят 17 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Онҳо, ки гуфтаид, ки Худо ҳамон Масеҳ —писари Марям аст,…

Сураи Оят 17/120 — Сураи Аль-Маида المائدة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Маида Гӯш кун, Сураи Аль-Маида Тарҷума, Сураи Аль-Маида mp3, Сураи Аль-Маида pdf. Оят 15–19. Ба Тоҷикӣ: Русский.