Сураи Каф — Оят 1

1. Маънои калимаҳо:

• «ق»: ҳарфи муқаттаа (ҳарфи бурида) аст, ки маънои он ба Худои Таоло маълум аст ва дар аввали сураи Бақара дар бораи чунин ҳарфҳо сухан рафтааст.
• «الْقُرْآنِ»: Қуръони Карим.
• «الْمَجِيدِ»: бузургвор, соҳибҷалол, соҳиби шаъну шараф ва баракати бисёр.

1. Тафсири оят:

Худованди Мутаол бо ҳарфи «қоф» савганд ёд мекунад, ки ин ҳарф аз ҳарфҳои буридаи Қуръон аст ва ҳикмати он ба Худои Таоло маълум аст. Сипас Худованд ба Қуръони Карим савганд ёд мекунад, ки он бузургвор ва соҳиби шаъну шараф аст, дорои маъноҳои баланд, хайру баракати бисёр ва сифатҳои некӯ мебошад. Ҷавоби ин савганд он аст, ки шумо ҳатман рӯзи қиёмат барои ҳисобу ҷазо зинда карда мешавед. Ин савганд барои он аст, ки кофирон ва мушрикон эътиқод доштанд, ки баъд аз марг зинда намешаванд ва инкори баъс (растохез) мекарданд. Пас Худованд бо Қуръони бузургвор савганд ёд карда, ҳақиқати растохезро таъкид менамояд.

1. Фоидаҳои ин оят:

• Қуръони Карим китоби бузургвор ва соҳиби шаъну шараф аст, ки дар он хайру баракати бисёр ва маъноҳои амиқ мавҷуд аст.
• Савганд ёд кардани Худованд ба Қуръон нишонаи азамату бузургии ин китоби муқаддас аст.
• Оят ба ҳақиқати растохез ва рӯзи қиёмат таъкид мекунад, ки ин боиси бедор шудани инсон ва омодагӣ барои ҳисобу ҷазост.
• Ин оят ба инсонҳо Қуръонро дӯст медорад ва ба онҳо мефаҳмонад, ки Қуръон сарчашмаи ҳидоят ва баракат аст.
• Эътиқод ба рӯзи қиёмат инсонро ба амалҳои некӯ ва тақво ҳидоят мекунад ва ӯро аз гуноҳ бозмедорад.