سوره ق — آیه 1

معانی کلمات:

• ق: یکی از حروف مقطّعه است که در آغاز برخی سوره‌های قرآن آمده است. علمای تفسیر درباره معنای دقیق آن نظرات گوناگونی دارند و علم آن نزد خداوند است.
• الْمَجِیدِ: به معنای بسیار بزرگوار، دارای شرافت و کرامت، و پر از خیر و برکت است.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در آغاز سوره «ق» به حرف مقطّعه «ق» اشاره می‌کند که از اسرار الهی است و تنها خداوند از حقیقت آن آگاه است. سپس سوگند یاد می‌کند به قرآن کریم که دارای مجد و عظمت است؛ قرآنی که سرشار از معانی بلند، خیر فراوان و برکت بی‌پایان است. این سوگند برای تأکید بر مطلبی بسیار مهم است که در آیات بعدی بیان می‌شود: اینکه انسان‌ها روز قیامت برای حساب و جزا برانگیخته خواهند شد. مشرکان منکر معاد بودند و خداوند با این قسم پرشکوه، وقوع حتمی رستاخیز را گوشزد می‌کند. قرآن کریم به دلیل اوصاف والا و محتوای هدایت‌بخشش، شایسته‌ترین چیزی است که خداوند به آن سوگند یاد کند.

فواید آیه:

• عظمت و جایگاه رفیع قرآن کریم نشان می‌دهد که این کتاب، کتابی الهی و پر از خیر و برکت است و شایسته است که انسان‌ها با آن انس بگیرند و از تعالیم آن بهره‌مند شوند.
• سوگند خداوند به قرآن، بیانگر اهمیت ایمان به معاد و روز جزاست؛ ایمانی که انسان را به انجام اعمال نیک و پرهیز از گناه ترغیب می‌کند.
• این آیه به ما می‌آموزد که قرآن، کتابی زنده و جاویدان است که در همه زمان‌ها می‌تواند راهنمای بشر به سوی سعادت باشد و تمسک به آن، سبب سربلندی در دنیا و آخرت می‌شود.