Сураи Аль-Муджадиля Оят 22 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Намеёбӣ мардумеро, ки ба Худо ва рӯзи қиёмат имон оварда…

Аль-Муджадиля · 22/22

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Муджадиля

لَّا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ ۚ أُولَٰئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُم بِرُوحٍ مِّنْهُ ۖ وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ۚ أُولَٰئِكَ حِزْبُ اللَّهِ ۚ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ۝٢٢

🔤 Transliteration

Laa tajidu qawmany yu`minoona billaahi wal yawmil aakhiri yuwaaaddoona man haaaddal laaha wa Rasoolahoo wa law kaanooo aabaaa`ahum aw abnaaa`ahum aw ikhwaa nahum aw `asheeratahum; ulaaa`ika kataba fee quloobihi mul eemaana wa ayyadahum biroohimminhu wa yudkhilu hum jannatin tajree min tahtihal anhaaru khaalideena feehaa; radiyal laahu `anhum wa radoo `anh; ulaaa `ika hizbul laah; alaaa inna hizbal laahi humul muflihoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Намеёбӣ мардумеро, ки ба Худо ва рӯзи қиёмат имон оварда бошанд, вале бо касоне, ки бо Худову паёмбараш мухолифат меварзанд, дӯстӣ кунанд, ҳарчанд, он мухолифон падарон ё фарзандон ё бародарон ва ё қабилаи онҳо бошанд. Худо бар дилашон имонро навишта ва ба рӯҳе аз худ ёрияшон кардааст ва онҳоро ба биҳиштҳое, ки дар он наҳрҳо ҷорист, дароварад. Дар он ҷо ҷовидона бошанд. Худо аз онҳо хушнуд аст ва онон низ аз Худо хушнуданд. Инҳо ҳизби Худоянд, огоҳ бош, ки ҳизби Худо растагоронанд (наҷотёфтагон)!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

يُوَادُّونَ: дӯст медоранд, муҳаббат ва ҳамдилӣ нишон медиҳанд.
مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ: касе, ки бо Аллоҳ ва Расули Ӯ душманӣ карда, аз фармони онҳо берун рафтааст.
عَشِيرَتَهُمْ: хешу табори наздик ва қабилаи онҳо.
كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ: имонро дар дилҳои онҳо устувор ва сабт гардонид.
أَيَّدَهُم بِرُوحٍ مِّنْهُ: онҳоро бо нусрат ва қуввае аз ҷониби Худ тақвият дод.
حِزْبُ اللَّهِ: гурӯҳ ва лашкари Аллоҳ, яъне пайравони ростини дини Ӯ.

Тафсири оят:

Аллоҳи Таъоло дар ин оят ба Расули Худ (с) мефармояд, ки ҳаргиз чунин мардумеро нахоҳӣ ёфт, ки ба Аллоҳ ва рӯзи охират имон дошта бошанд ва дар айни ҳол бо касоне дӯстӣ ва ҳамдилӣ кунанд, ки бо Аллоҳ ва Расули Ӯ душманӣ кардаанд. Ин ҳукм ҳатто дар мавриди падарон, фарзандон, бародарон ё хешу табори худи онҳо низ амал мекунад. Зеро имони ҳақиқӣ бо муҳаббат ба душманони Аллоҳ ҷамъ намешавад ва робитаи имон аз ҳамаи робитаҳои хешутаборӣ болотар аст. Пас ҳангоме ки манфиати хешовандӣ бо фармони Аллоҳ тазод пайдо кунад, аввалият ба имон ва фармони Аллоҳ дода мешавад.

Онҳое, ки ба хотири Аллоҳ аз дӯстии душманони Ӯ даст мекашанд, ҳамон касоне ҳастанд, ки Аллоҳ имонро дар дилҳояшон устувор гардонидааст ва онро бо нур ва далеле аз ҷониби Худ қувват бахшидааст. Ӯ дар рӯзи қиёмат онҳоро ба биҳиштҳое ворид мекунад, ки дар зери қасрҳо ва дарахтонашон дарёҳо ҷорӣ мешаванд ва онҳо дар он ҷо ҷовидона хоҳанд монд. Аллоҳ аз онҳо розӣ шудааст ва онҳо низ аз Аллоҳ розӣ шудаанд, чунки Ӯ ба онҳо неъматҳои бузург ва дидори Худро ато кардааст. Инҳо гурӯҳи Аллоҳ ва лашкари Ӯ ҳастанд, ки амрҳои Ӯро иҷро мекунанд ва аз манъи Ӯ худдорӣ менамоянд. Огоҳ бошед, ки танҳо гурӯҳи Аллоҳанд, ки дар дунё ва охират комёб ва растагор мешаванд.

Фоидаҳои ин оят:

Имони ҳақиқӣ бояд болотар аз ҳамаи муносибатҳои хешутаборӣ ва ҷамъиятӣ бошад.
Дӯстӣ ва муҳаббат бояд ба хотири Аллоҳ ва дар доираи ризои Ӯ сурат гирад, на ба хотири манфиатҳои шахсӣ ё хешовандӣ.
Касе ки ба хотири Аллоҳ аз душманони Ӯ дурӣ меҷӯяд, Аллоҳ имонро дар дилаш устувор месозад ва Ӯро бо нусрати Худ тақвият медиҳад.
Ин оят ба муъминон мужда медиҳад, ки сабри онҳо дар роҳи имон ва дурӣ аз душманони Аллоҳ сабаби баҳишт ва ризои Ҳақ мегардад.
Комёбии ҳақиқӣ дар он аст, ки инсон ба гурӯҳи Аллоҳ бипайвандад ва аз фармонҳои Ӯ итоат кунад, на ба гурӯҳҳое, ки аз роҳи Ҳақ дур шудаанд.
Ин оят ба мо меомӯзад, ки муҳаббат ва нафрат, дӯстӣ ва душманӣ бояд танҳо ба хотири Аллоҳ бошад ва ин аст роҳи растагорӣ дар дунё ва охират.

📜 Оят 20-22 — Сураи Аль-Муджадиля

20إِنَّ الَّذِينَ يُحَادُّونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُولَٰئِكَ فِي الْأَذَلِّينَ

Касоне, ки бо Худову паёмбараш мухолифат мекунанд, дар зумраи хоршудагонанд.

21كَتَبَ اللَّهُ لَأَغْلِبَنَّ أَنَا وَرُسُلِي ۚ إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ

Худо муқаррар дошта, ки албатта, Ману паёмбаронам ғолиб мешавем! Зеро Худо тавонову ғолиб аст!

22لَّا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ ۚ أُولَٰئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُم بِرُوحٍ مِّنْهُ ۖ وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ۚ أُولَٰئِكَ حِزْبُ اللَّهِ ۚ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

← Оят 21 📖 Аль-Муджадиля

Аль-МуджадиляФеҳристи Қуръон

22Оят

MedinanRevelation

22Оят

Тарҷума — Аль-Муджадиля 22

Сураи Аль-Муджадиля Оят 22 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Намеёбӣ мардумеро, ки ба Худо ва рӯзи қиёмат имон оварда…

Сураи Оят 22/22 — Сураи Аль-Муджадиля المجادلة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Муджадиля Гӯш кун, Сураи Аль-Муджадиля Тарҷума, Сураи Аль-Муджадиля mp3, Сураи Аль-Муджадиля pdf. Оят 20–22. Ба Тоҷикӣ: Русский.