Сураи Аль-Хашр Оят 7 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Он ғанимате, ки Худо аз мардуми деҳаҳо насиби паёмбараш кардааст,…

Аль-Хашр · 7/24

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Хашр

مَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَىٰ فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ كَيْ لَا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ الْأَغْنِيَاءِ مِنكُمْ ۚ وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۖ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ۝٧

🔤 Transliteration

Maaa afaaa`al laahu `alaa Rasoolihee min ahlil quraa falillaahi wa lir Rasooli wa lizil qurbaa wal yataamaa walmasaakeeni wabnis sabeeli kai laa yakoona doolatam bainal aghniyaaa`i minkum; wa maaa aataakumur Rasoolu fakhuzoohu wa maa nahaakum `anhu fantahoo; wattaqul laaha innal laaha shadeedul-`iqaab

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Он ғанимате, ки Худо аз мардуми деҳаҳо насиби паёмбараш кардааст, аз они Худост ва паёмбар ва хешовандону ятимон ва мискинону мусофирони дар роҳ монда, то миёни тавонгаронатон даст ба даст нашавад. Ҳар чӣ паёмбар ба шумо дод, биситонед ва аз ҳар чӣ шуморо манъ кард, парҳез кунед. Ва аз Худо битарсед, ки Худо сахтуқубат аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънии калимаҳои мушкил:

Афоъ (أَفَاءَ): молу дороии кофирон, ки бе ҷанг ва бе заҳмати лашкар ба мусулмонон даст меояд.
Аҳли қуро (أَهْلِ الْقُرَى): сокинони деҳаҳо ва шаҳрҳо, ки дар ин ҷо кофирон мақсуд ҳастанд.
Зи-л-қурбо (ذِي الْقُرْبَى): хешовандони наздики Паёмбар (с) аз банӣ Ҳошим ва банӣ Мутталиб.
Ятомҳо (الْيَتَامَىٰ): кӯдаконе, ки падарашон вафот кардааст.
Масокин (الْمَسَاكِينِ): бенавоён ва ниёзмандон.
Ибни сабил (ابْنِ السَّبِيلِ): мусофири ғарибе, ки нафақааш тамом шудааст.
Дӯла (دُولَةً): молу сарвате, ки танҳо байни як гурӯҳ даст ба даст мегардад.
Гулул (الْغُلُولِ): пинҳон кардани мол аз байти мол бо роҳи ноҳақ.

Тафсири оят:

Ояти 7-уми сураи «Ал-Ҳашр» баъд аз он ки Аллоҳ таоло аҳкоми молҳои «афоъ»-ро баён мекунад, мефармояд: он молу дороие, ки Аллоҳ аз кофирони деҳаҳо бе ҷанг ба Паёмбари Худ (с) ато кардааст, на барои он аст, ки танҳо сарвати шумо бошад, балки он аз они Аллоҳ, Паёмбар (с), хешовандони наздики ӯ, ятомҳо, бенавоён ва мусофирони ниёзманд аст. Ҳикмати ин тақсим он аст, ки сарват танҳо дар дасти сарватмандон нагардад ва байни онҳо даст ба даст нашавад, балки ба ҳамаи қишрҳои ҷомеа бирасад ва адолати иҷтимоӣ таъмин гардад.

Сипас Аллоҳ таоло қоидаи умумии муҳимро баён мекунад: ҳар чизе ки Паёмбар (с) ба шумо ато кардааст, онро бигиред ва ба ҳар чизе ки шуморо аз он наҳй кардааст, аз он боз истед. Ин оят асоси ҳатмии пайравӣ ба суннати Паёмбар (с) аст — хоҳ гуфтор бошад, хоҳ кирдор ё тасдиқи ӯ. Дар охир Аллоҳ таоло амр ба тақво мекунад ва ҳушдор медиҳад, ки ӯ барои касоне, ки амру наҳйи Ӯро поймол мекунанд, сахт азобкунанда аст.

Фоидаҳои оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки ислом дини адолати иҷтимоӣ аст; сарват набояд танҳо дар дасти сарватмандон гардад, балки бояд ба ниёзмандон низ бирасад.
Паёмбар (с) дар қалби мусулмонон ҷои махсус дорад; хешовандони ӯ низ ҳаққи эҳтиром ва дастгирӣ доранд.
Ғамхорӣ ба ятомҳо, бенавоён ва мусофирон қисми ҷудонашавандаи имон аст.
Пайравӣ ба суннати Паёмбар (с) воҷиб аст; ҳар чизе ки ӯ фармудааст, бояд қабул кунем ва аз ҳар чизе ки манъ кардааст, бояд дурӣ ҷӯем.
Тақво ва парҳезгорӣ роҳи наҷот аз азоби сахти Аллоҳ аст; ҳар кас амри Ӯро иҷро кунад ва аз наҳйи Ӯ дур шавад, дар дунё ва охират комёб мегардад.
Ин оят муҳаббат ба исломро дар дилҳо зиёд мекунад, зеро нишон медиҳад, ки дини мо дини раҳмат, адолат ва ғамхорӣ ба ҳамаи қишрҳои ҷомеа аст.

📜 Оят 5-9 — Сураи Аль-Хашр

5مَا قَطَعْتُم مِّن لِّينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوهَا قَائِمَةً عَلَىٰ أُصُولِهَا فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَلِيُخْزِيَ الْفَاسِقِينَ

Ҳар дарахти хурмоерр, ки буридед, ё онро бар решааш боқӣ гузоридед,, ба фармони Худо бувад, то нофармонон хор гарданд.

6وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلَا رِكَابٍ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُ عَلَىٰ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

Ва он чӣ Худо аз дороияшон ба паёмбари худ ғанимат дод, шумо бо асп ё шутуре бар он натохта будед, балки Худо паёмбаронашро бар ҳар кӣ бихоҳад, ғолиб, месозад ва Худо бар ҳар чизе қодир, аст!

7مَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَىٰ فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ كَيْ لَا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ الْأَغْنِيَاءِ مِنكُمْ ۚ وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۖ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ

8لِلْفُقَرَاءِ الْمُهَاجِرِينَ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِن دِيَارِهِمْ وَأَمْوَالِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا وَيَنصُرُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ

Низ ғаноим аз они муҳоҷирони (тарки Ватан кардагон) фақирест, ки аз сарзаминашон ронда шудаанд ва онҳо дар талаби фазлу хушнудии Худоянд ва Худову паёмбарашро ёрӣ мекунанд, инҳо ростгӯёнанд

9وَالَّذِينَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَالْإِيمَانَ مِن قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِّمَّا أُوتُوا وَيُؤْثِرُونَ عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۚ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

Ва касоне, ки пеш аз омадани муҳоҷирон, дар диёри худ будаанд ва имон овардаанд, онҳоеро, ки ба сӯяшон мухоҷират кардаанд, дӯст медорад. Ва аз он чӣ муҳоҷиронро дода мешавад, дар дил эҳсоси ҳасад намекунанд ва дигаронро бар худ ихтиёр мекунанд, ҳарчанд худ мӯҳтоҷ бошанд. Ва онон, ки аз бахилии худ дар амон монда бошанд, наҷотёфтагонанд!

← Оят 6 📖 Аль-Хашр Оят 8 →

Аль-ХашрФеҳристи Қуръон

24Оят

MedinanRevelation

7Оят

Тарҷума — Аль-Хашр 7

Сураи Аль-Хашр Оят 7 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Он ғанимате, ки Худо аз мардуми деҳаҳо насиби паёмбараш кардааст,…

Сураи Оят 7/24 — Сураи Аль-Хашр الحشر (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Хашр Гӯш кун, Сураи Аль-Хашр Тарҷума, Сураи Аль-Хашр mp3, Сураи Аль-Хашр pdf. Оят 5–9. Ба Тоҷикӣ: Русский.