Сураи Аль-Хашр Оят 6 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва он чӣ Худо аз дороияшон ба паёмбари худ ғанимат…

Аль-Хашр · 6/24

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Хашр

وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلَا رِكَابٍ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُ عَلَىٰ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ۝٦

🔤 Transliteration

Wa maaa afaaa`al laahu `alaaa Rasoolihee minhum famaaa awjaftum `alaihi min khailiinw wa laa rikaabinw wa laakinnal laaha yusallitu Rusulahoo `alaa many yashaaa`; wallaahu `alaa kulli shai`in Qadeer

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва он чӣ Худо аз дороияшон ба паёмбари худ ғанимат дод, шумо бо асп ё шутуре бар он натохта будед, балки Худо паёмбаронашро бар ҳар кӣ бихоҳад, ғолиб, месозад ва Худо бар ҳар чизе қодир, аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

أَفَاءَ (афоа): баргардонид, ба даст овард — яъне молеро, ки аз душман бе ҷанг ва бе заҳмат ба мусулмонон бармегардад.
أَوْجَفْتُمْ (авҷафтум): бо шитоб рафтед, аспу шутурро барои расидан ба он молҳо тозонидед.
خَيْلٍ (хайл): аспҳо.
رِكَابٍ (рико́б): шутурҳо, ки барои савор шудан ва боркашӣ истифода мешаванд.
يُسَلِّطُ (юсаллиту): ғолиб мегардонад, қудрат медиҳад.

Тафсири оят:

Худованд дар ин оят мефармояд, ки молу дороии яҳудиёни Бани Назир, ки ба расули Худ (с) баргардонид, шумо мусулмонон барои ба даст овардани он на асперо тозонидед ва на шутурро савор шудед — яъне барои гирифтани ин молҳо ҳеҷ ҷангу ҷидол ва машаққате накашидед. Ин молҳо бе ҷанг ва бе захмати шумо ба даст омаданд. Вале Худованд расулони Худро бар ҳар касе, ки бихоҳад, ғолиб мегардонад; ӯ расули худро бар Бани Назир ғолиб гардонд ва онҳо мағлуб шуданд, заминҳояшонро бе ҷанг тарк карданд. Ва Худованд бар ҳар чиз тавоно аст, ҳеҷ чиз ӯро оҷиз карда наметавонад.

Ин оят нишон медиҳад, ки молҳои «файъ» — яъне молҳое, ки аз кофирон бе ҷанг ба даст меоянд — ҳукми хос доранд ва дар ин ҳолат ба расули Худо (с) ихтисос доштанд, зеро мусулмонон барои ба даст овардани онҳо ҳеҷ кӯшишу заҳмате накарда буданд.

Фоидаҳои ин оят:

Худованд тавоноии мутлақ дорад ва метавонад расулони Худро бар душманон бидуни ҷанг ва лашкаркашӣ ғолиб гардонад — ин боиси афзудани бовар ба қудрати Худованд мегардад.
Ислом дини осонӣ ва раҳмат аст; на ҳамеша пирӯзӣ бо ҷанг ва хунрезӣ ба даст меояд, балки Худованд роҳҳои осонро низ мекушояд.
Мусулмонон бояд ба ваъдаҳои Худованд бовар дошта бошанд, ки ӯ ҳар кориро ба анҷом мерасонад ва ҳеҷ чиз барои ӯ душвор нест.
Ин оят моро ба шукргузорӣ ва эътимод ба Худованд даъват мекунад, зеро ҳамаи неъматҳо аз ҷониби Ӯст ва Ӯ бар ҳар чиз тавоност.

📜 Оят 4-8 — Сураи Аль-Хашр

4ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ ۖ وَمَن يُشَاقِّ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ

Ва ин ба ҷазои он буд, ки бо Худову паёмбараш мухолифат карданд ва ҳар кӣ бо Худо мухолифат мекунад, бидонад, ки Худо ба сахтӣ уқубат мекунад!

5مَا قَطَعْتُم مِّن لِّينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوهَا قَائِمَةً عَلَىٰ أُصُولِهَا فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَلِيُخْزِيَ الْفَاسِقِينَ

Ҳар дарахти хурмоерр, ки буридед, ё онро бар решааш боқӣ гузоридед,, ба фармони Худо бувад, то нофармонон хор гарданд.

6وَمَا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلَا رِكَابٍ وَلَٰكِنَّ اللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُ عَلَىٰ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

7مَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَىٰ فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ كَيْ لَا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ الْأَغْنِيَاءِ مِنكُمْ ۚ وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۖ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ

Он ғанимате, ки Худо аз мардуми деҳаҳо насиби паёмбараш кардааст, аз они Худост ва паёмбар ва хешовандону ятимон ва мискинону мусофирони дар роҳ монда, то миёни тавонгаронатон даст ба даст нашавад. Ҳар чӣ паёмбар ба шумо дод, биситонед ва аз ҳар чӣ шуморо манъ кард, парҳез кунед. Ва аз Худо битарсед, ки Худо сахтуқубат аст!

8لِلْفُقَرَاءِ الْمُهَاجِرِينَ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِن دِيَارِهِمْ وَأَمْوَالِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا وَيَنصُرُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ

Низ ғаноим аз они муҳоҷирони (тарки Ватан кардагон) фақирест, ки аз сарзаминашон ронда шудаанд ва онҳо дар талаби фазлу хушнудии Худоянд ва Худову паёмбарашро ёрӣ мекунанд, инҳо ростгӯёнанд

← Оят 5 📖 Аль-Хашр Оят 7 →

Аль-ХашрФеҳристи Қуръон

24Оят

MedinanRevelation

6Оят

Тарҷума — Аль-Хашр 6

Сураи Аль-Хашр Оят 6 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва он чӣ Худо аз дороияшон ба паёмбари худ ғанимат…

Сураи Оят 6/24 — Сураи Аль-Хашр الحشر (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Хашр Гӯш кун, Сураи Аль-Хашр Тарҷума, Сураи Аль-Хашр mp3, Сураи Аль-Хашр pdf. Оят 4–8. Ба Тоҷикӣ: Русский.