Surah Al-An'am — Talata 100

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Shuraka’ (شُرَكَاءَ): mga katambal o mga kasosyo sa pagsamba.
• Al-Jinn (الْجِنَّ): mga nilalang na nilikha mula sa apoy, na hindi nakikita ng tao.
• Kharaqū (خَرَقُوا): nag-imbento o gumawa ng kasinungalingan.
• Subhānahu (سُبْحَانَهُ): paglilinis sa Allah mula sa lahat ng pagkukulang at hindi pagkakatulad sa Kanyang mga nilikha.

Ang Tafsir (Paliwanag):

Ang mga mapagsamba sa diyus-diyusan ay gumawa ng isang malaking kamalian nang gawin nilang mga katambal ng Allah ang mga Jinn sa pagsamba. Naniniwala sila na ang mga Jinn ay maaaring magbigay ng kapakinabangan o kapinsalaan, kaya sila ay lumalapit sa kanila at nag-aalay ng pagsamba. Ngunit ang katotohanan ay ang Allah lamang ang lumikha sa mga Jinn at sa lahat ng nilalang. Walang sinuman sa mga ito ang may kakayahang lumikha kahit isang maliit na bagay. Kung gayon, ang tanging karapat-dapat sambahin ay ang Allah na lumikha sa kanilang lahat, at hindi ang mga nilikhang ito.

Pagkatapos, ang mga mapagsamba sa diyus-diyusan ay nag-imbento ng kasinungalingan laban sa Allah sa pamamagitan ng pag-aangkin na Siya ay may mga anak na lalaki at babae. Ang mga Hudyo ay nagsabing si Ezra ay anak ng Allah, ang mga Kristiyano ay nagsabing si Hesus ay anak ng Allah, at ang mga Arabong pagano ay nagsabing ang mga Anghel ay mga anak na babae ng Allah. Ang lahat ng ito ay mga haka-haka at kathang-isip lamang na walang anumang katotohanan o kaalaman. Ang Allah ay lubos na mataas at banal mula sa lahat ng mga katangiang ito na kanilang inilalarawan sa Kanya. Siya ay nag-iisa, hindi nangangailangan ng anak, at walang anumang katambal sa Kanyang pagka-Diyos.

Mga Aral at Kapakinabangan:

1. Ang kadakilaan ng Allah ay nagpapakita na Siya lamang ang karapat-dapat sambahin, sapagkat Siya ang lumikha ng lahat ng bagay. Ang sinumang lumihis sa pagsamba sa iba maliban sa Kanya ay gumagawa ng malaking kawalang-katarungan sa kanyang sarili.
2. Ang pag-imbento ng mga katangian para sa Allah na hindi naaayon sa Kanyang kadakilaan ay isang malaking kasalanan. Dapat nating kilalanin ang Allah ayon sa Kanyang mga perpektong katangian na itinuro sa atin ng Qur’an at Sunnah.
3. Ang pagiging malinis ng Allah mula sa lahat ng pagkukulang ay nagbibigay sa atin ng kapanatagan ng puso, sapagkat alam natin na ang ating Diyos ay ang Pinakamataas, ang Pinakamakapangyarihan, at ang Pinakamaawain. Ang kaalamang ito ay nagtutulak sa atin na magtiwala sa Kanya at sumunod sa Kanyang mga utos.
4. Ang aral na ito ay nagpapalakas ng ating pananampalataya at nagpapalalim ng ating pagmamahal sa Allah, sapagkat nakikita natin ang Kanyang katarungan at karunungan sa paglikha ng lahat ng bagay, at ang Kanyang awa sa pagpapadala ng mga propeta upang gabayan tayo sa tamang landas.