سورت تغابن — آیت 11

مَا أَصَابَ مِن مُّصِيبَةٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ ۗ وَمَن يُؤْمِن بِاللَّهِ يَهْدِ قَلْبَهُ ۚ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

د کلمو معناګانې:

• مُصِيبَةٍ: هغه سختي، تاوان يا غم چې انسان ته رسېږي، لکه ناروغي، د مال ضايع کېدل، د اولاد له لاسه ورکول او داسې نور.
• بِإِذْنِ اللَّهِ: د الله په حکم، قضا او قدر سره.
• يَهْدِ قَلْبَهُ: د هغه زړه ته د صبر، تسليمۍ او د خدای د رضا منلو لار ښيي.

د آيت تفسير:

هره هغه سختي او تکليف چې انسان ته رسېږي — که په ځان کې وي، که په مال کې، که په اولاد کې — پرته له دې چې د الله تعالی په قضا او قدر سره وي، نه رسېږي. هيڅ څيز په نړۍ کې د الله له اجازې او حکمت پرته نه پېښېږي.

کله چې انسان پر الله ايمان راوړي او په دې يقين وکړي چې هر څه د الله په مشيت سره کېږي، نو الله تعالی د هغه زړه ته د تسليمۍ او رضا لار ښيي — يعنې هغه ته دا توفيق ورکوي چې په مصيبت کې صبر وکړي، "إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ" ووايي، او د الله په حکم راضي پاتې شي. دا هدايت د زړه اصل دی، او کله چې زړه سم شي، نو ټول غړي او اعمال يې سم کېږي.

الله تعالی پر هر څه بشپړ پوه دی — پر هغه څه چې تېر شوي، پر هغه څه چې راتلونکي دي، او پر هغه څه چې په زړونو کې دي. هېڅ شی له هغه نه پټ نه دی.

فايدې او سبقونه:

1. د قضا او قدر پر ايمان قوت: دا آيت مؤمن ته دا يقين ورکوي چې هر څه د الله په حکم کېږي، نو ځکه په مصيبت کې بايد اندېښنه او وېره نه لري، ځکه چې هر څه د الله له حکمت نه دي.
2. د زړه سکون او صبر: څوک چې پر الله ايمان لري، د هغه زړه ته الله صبر او تسليمي ورکوي، چې په نتيجه کې يې زړه سکون مومي او له ژوند له سختيو سره ښه مقابله کوي.
3. د رضا او تسليمۍ فضيلت: په مصيبت کې د الله په رضا راضي کېدل د مؤمن لوړ مقام دی، او دا آيت هغه ته د دې لار ښيي.
4. د الله پر علم باور: کله چې پوه شو چې الله پر هر څه پوه دی، نو د هغه پر پرېکړو باور او اعتماد زياتېږي، ځکه چې هغه د هر څه له حقيقت نه خبر دی.
5. د اسلام د زړه سوي والی: دا آيت د اسلام هغه ښکلی اړخ ښيي چې انسان ته په سختيو کې تسليت او آرام ورکوي، او هغه له نااميدۍ او خپه والي نه ژغوري.