Аль-Араф сүрәсе — Аять 206

Сүзләрнең мәгънәләре:

— «әл-ләзинә гыйндә раббикә» — Раббың хозурындагы затлар, ягъни фәрештәләр.

— «лә йәстәкбирүн» — тәкәбберлек күрсәтмиләр, эрелек итмиләр.

— «йүсәббихүнәһү» — Аны һәр кимчелектән пакьлиләр, тәсбих әйтәләр.

— «ләһү йәсҗүдүн» — Аңа гына сәҗдә кылалар.

Аять тәфсире:

Ий Мухәммәд галәйһиссәләм! Синең Раббың хозурында булган фәрештәләр — алар Аллаһка гыйбадәт кылудан тәкәбберлек итмиләр, киреләнмиләр. Бәлки алар Аның әмерләренә тулысынча буйсыналар, ихлас күңелдән Аңа коллык итәләр. Алар төнлә-көндез Аллаһны һәртөрле кимчелектән, тиешсез сыйфатлардан пакьлиләр, Аны тәсбих әйтәләр һәм олылыйлар. Ә сәҗдә кылулары — бары тик Аңа гына, Аның ширке юк, ялгыз Үзенә генә багышлана. Бу аятьтә фәрештәләрнең бу сыйфатлары телгә алыну — кешеләргә үрнәк һәм гыйбрәт өчендер. Әгәр фәрештәләр кебек пакь затлар Аллаһка тәкәбберлексез гыйбадәт кылсалар, ә кешеләр — гөнаһлы бәндәләр — ничек тәкәбберлек итә алалар?! Шуңа күрә бу аять укылганда сәҗдә кылу — Аллаһка буйсынуның һәм Аңа якынлашуның билгесе итеп шәригатьтә карарлаштырылган.

Аятьтән алынган файдалар:

— Фәрештәләр — Аллаһның иң якын коллары, алар гөнаһтан пакь һәм Аңа гыйбадәттә беркайчан да туктамыйлар.

— Тәкәбберлек — Аллаһка гыйбадәт кылуга киртә булган яман сыйфат, бәндә өчен бик зур куркыныч.

— Аллаһны тәсбих әйтү, Аны кимчелектән пакьләү — бәндәне Аллаһка якынайта торган гамәл.

— Сәҗдә — Аллаһка буйсынуның иң югары дәрәҗәсе, ул бәндәнең иманын ныгыта һәм аны Аллаһка тагын да якынайта.

— Коръән аятьләре укылганда сәҗдә кылу — бу аятьнең хөрмәтенә һәм Аллаһка буйсынуның билгесе итеп эшләнә.