Аль-Муддассир сүрәсе — Аять 2

Калимә мәгънәләре:

• قُمْ – тор, урыныңнан кузгал.
• فَأَنذِرْ – куркыт, кисәт.

Аять тәфсире:

Әйә Пәйгамбәребез Мөхәммәд салләллаһу галәйһи вә сәлләм! Син киемгә төренеп яткан хәлдә түгел, ә тор да кешеләрне Аллаһ ґәзабыннан куркыт. Аларга Аллаһның берлеген, ахирәт көнен һәм шул көндәге хисапны искә төшереп, имансызлыкта, ширктә һәм гөнаһларда дәвам итсәләр, аларны көткән ґәзабтан кисәт. Бу әмер — Пәйгамбәргә генә түгел, ә аның юлыннан баручы һәрбер дәгъватчегә дә карый: хакыйкатьне белгән кеше аны яшереп кала алмый, ул аны кешеләргә җиткерергә һәм аларны Аллаһ ґәзабыннан сакланырга чакырырга тиеш.

Аятьтән алынган файдалар:

• Дәгъват эше — зур мәртәбә, ләкин ул зур җаваплылык та таләп итә. Аллаһ әмере килү белән, Пәйгамбәргә ял итәргә, тыныч тормышта калырга рөхсәт булмаган.
• Куркыту һәм кисәтү — мәрхәмәтлелекнең бер төре. Кешене янгыннан кисәтүче кебек, Пәйгамбәр дә үз өммәтен ахирәт ґәзабыннан кисәткән.
• Бу аятьтән безгә зур дәрес: һәрберебез үзебезгә ышанып тапшырылган хакыйкатьне башкаларга җиткерергә тиеш. Кешеләрнең яхшылыкка килүе өчен тырышу — иң олуг гамәлләрдән санала.
• Дәгъват эшендә тукталып калырга ярамый; ул — гомер буе дәвам итә торган эш. Пәйгамбәргә бу әмер аның пәйгамбәрлеге башында ук бирелгән, димәк, дәгъват — исламның аерылгысыз өлеше.