Surat Al-Mursalat — Ayat 1

1) Tegesing tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَالْمُرْسَلَاتِ : lan (Demi) barang-barang kang diutus/dikongkon.
• عُرْفًا : tegese bisa "kang tumindak runtut lan terus-terusan kaya rambute jaran kang mlakune banter", bisa uga "kanthi kebecikan utawa kautaman".

2) Katrangané ayat:

Allah SWT sumpah marang para utusané, yaiku para malaikat kang diutus nggawa prentahé Allah, utawa angin kang diutus nggawa berkah lan kabecikan. Tembung "عُرْفًا" nggambarake manawa para utusan mau mlakune runtut, terus-terusan, lan ora kendel-kendel, kaya rambute gulu jaran kang mlakune banter lan katon endah.

Sumpah iki dadi pambuka kanggo ayat-ayat sabanjure, kanggo nuduhake manawa apa kang dijanjekake Allah, yaiku dina kiamat lan kabeh pitungan lan piwales, mesthi bakal kelakon tenan, ora ana kang bisa ngalangi.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Allah sumpah nganggo makhluk-makhluké kang gedhe lan mulya, supaya manungsa padha nggatekake lan nggegulang ati marang kersané Allah.
• Kabeh kang ana ing alam donya iki mlaku kanthi aturan lan tata cara kang wis ditemtokake Allah, mulane manungsa uga kudu mlaku ing dalan kang bener lan runtut.
• Sumpahé Allah iku dudu sembarang sumpah, nanging kanggo nguwatake manawa dina kiamat iku mesthi teka. Mula, wong Islam kudu tansah siyap lan ora nglirwakake prentahé Allah.
• Ayat iki ngajak manungsa supaya tresna marang Al-Qur'an, amarga saben tembungé ngandhut piwulang lan pangeling-eling kanggo keslametan urip ing donya lan akhirat.