Сураи Ат-Тауба Оят 100 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аз он гурӯҳи нахустин аз муҳоҷирон ва аҳли Мадина, ки…

Ат-Тауба · 100/129

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ат-Тауба

وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ۝١٠٠

🔤 Transliteration

Was saabiqoonal awwa loona minal Muhaajireena wal Ansaari wallazeenat taba`oo hum bi ihsaanir radiyal laahu `anhum wa radoo `anhu wa a`adda lahum jannnaatin tajree tahtahal anhaaru khaalideena feehaaa abadaa; zaalikal fawzul `azeem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Аз он гурӯҳи нахустин аз муҳоҷирон ва аҳли Мадина, ки пешкадам шуданд ва онон, ки ба некӣ аз паяшон рафтанд, Худо хушнуд аст ва онҳо низ аз Худо хушнуданд. Барояшон биҳиштҳое, ки дар онҳо нахрҳо ҷорист ва ҳамеша дар он ҷо хоҳанд буд, омода кардааст. Ин аст комёбии бузург!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ: пешқадамон ва аввалин касоне, ки ба имон пешдастӣ карданд.
الْمُهَاجِرِينَ: муҳоҷирон — онҳое, ки аз Макка ба Мадина ҳиҷрат карданд ва диёру хонаводаи худро ба хотири Аллоҳ тарк гуфтанд.
الْأَنصَارِ: ансор — сокинони Мадина, ки паёмбар (с) ва муҳоҷиронро пазироӣ карданд ва ба онҳо ёрӣ расонданд.
بِإِحْسَانٍ: бо некӯкорӣ, яъне дар эътиқод, гуфтор ва кирдор аз онҳо пайравӣ карданд.
رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ: Аллоҳ аз онҳо розӣ шуд.
وَرَضُوا عَنْهُ: ва онҳо аз Аллоҳ розӣ шуданд.
الْفَوْزُ الْعَظِيمُ: комёбии бузург, наҷоти азим.

Тафсири оят:

Аллоҳи таъоло дар ин оят аз гурӯҳе ёд мекунад, ки дар қабули имон аз ҳама пешдаст буданд. Инҳо муҳоҷироне буданд, ки ба хотири дини худ ватан ва хонаводаи хешро тарк карданд ва ба сӯи Мадина ҳиҷрат намуданд, инчунин ансор — сокинони Мадина, ки паёмбари Худо (с) ва муҳоҷиронро бо оғӯши кушод пазируфтанд ва дар роҳи ислом аз ҳеҷ кӯмак дареғ надоштанд. Сипас Аллоҳ аз онҳое ёд мекунад, ки бо некӯкорӣ ва самимият аз ин пешқадамон пайравӣ карданд — хоҳ дар замони онҳо будаанд ва хоҳ баъд аз онҳо то рӯзи қиёмат омадаанд.

Аллоҳ аз ин бандагони содиқ розӣ шуд, зеро онҳо дар роҳи Ӯ қадам гузоштанд ва фармонҳои Ӯро иҷро карданд. Онҳо низ аз Аллоҳ розӣ шуданд, чунки диданд, ки Аллоҳ ба онҳо подоши бузург ва неъматҳои фаровон ато кардааст. Ва Аллоҳ барои онҳо боғҳое омода кардааст, ки дар зери қасрҳои онҳо дарёҳо ҷорӣ мешаванд ва онҳо дар он ҷо то абад ҷовидона хоҳанд монд. Ин аст комёбӣ ва наҷоти бузург, ки ба он расидаанд.

Фоидаҳои ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки пешқадамӣ дар некӯкорӣ ва имон арзиши бузург дорад ва Аллоҳ чунин бандагонро дӯст медорад.
Ҳиҷрат ва ёрӣ расондан ба дини Аллоҳ роҳи ба даст овардани ризои Ӯст.
Пайравӣ аз роҳи некӯкорӣ ва салоҳият низ сабаби ба даст овардани ризои Аллоҳ мегардад, на танҳо барои наслҳои аввал, балки барои ҳамаи мусулмонон то рӯзи қиёмат.
Ризои дутарафа — Аллоҳ аз банда розӣ мешавад ва банда аз Аллоҳ розӣ мегардад — баландтарин дараҷаи саодат аст.
Ҷаннатҳое, ки дар зери онҳо дарёҳо ҷорӣ мешаванд ва ҷовидонагӣ дар он ҷо, подоши касонест, ки дар дунё ба Аллоҳ ва расули Ӯ имон оварданд ва некӯкорӣ карданд.
Ин оят моро ташвиқ мекунад, ки аз роҳи саҳобагон пайравӣ кунем ва дар некӯкорӣ ва имон собитқадам бошем, то сазовори ин подоши бузург гардем.

📜 Оят 98-102 — Сураи Ат-Тауба

98وَمِنَ الْأَعْرَابِ مَن يَتَّخِذُ مَا يُنفِقُ مَغْرَمًا وَيَتَرَبَّصُ بِكُمُ الدَّوَائِرَ ۚ عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

Баъзе аз арабҳои бодиянишин он чиро, ки харҷ мекунанд, чун зиёне мепиндоранд ва мунтазиранд, то ба шумо мусибате бирасад. Мусибати бад бар худашон бод ва Худо шунавову доност!

99وَمِنَ الْأَعْرَابِ مَن يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَيَتَّخِذُ مَا يُنفِقُ قُرُبَاتٍ عِندَ اللَّهِ وَصَلَوَاتِ الرَّسُولِ ۚ أَلَا إِنَّهَا قُرْبَةٌ لَّهُمْ ۚ سَيُدْخِلُهُمُ اللَّهُ فِي رَحْمَتِهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

Ва баъзе аз арабҳои бодиянишин ба Худову рӯзи қиёмат имон доранд ва он чиро, ки харҷ мекунанд, барои наздик шудан ба Худо ва ба хотири дуъои паёмбар харҷ мекуканд. Бидонед, ки ҳамин сабаби наздикияшон ба Худо хоҳад шуд ва Худо ба раҳмати хеш дохилашон хоҳад кард, зеро омурзандаву меҳрубон аст!

100وَالسَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهَاجِرِينَ وَالْأَنصَارِ وَالَّذِينَ اتَّبَعُوهُم بِإِحْسَانٍ رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي تَحْتَهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ ذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

101وَمِمَّنْ حَوْلَكُم مِّنَ الْأَعْرَابِ مُنَافِقُونَ ۖ وَمِنْ أَهْلِ الْمَدِينَةِ ۖ مَرَدُوا عَلَى النِّفَاقِ لَا تَعْلَمُهُمْ ۖ نَحْنُ نَعْلَمُهُمْ ۚ سَنُعَذِّبُهُم مَّرَّتَيْنِ ثُمَّ يُرَدُّونَ إِلَىٰ عَذَابٍ عَظِيمٍ

Гурӯҳе аз арабҳои бодиянишин, ки гирди шуморо гирифтаанд, мунофиқанд ва гурӯҳе аз мардуми Мадина низ дар нифоқ исрор меварзанд. Ту онҳоро намешиносӣ, мо мешиносемашон ва ду бор азобашон хоҳем кард ва ба азоби бузург гирифтор мешаванд.

102وَآخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلًا صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا عَسَى اللَّهُ أَن يَتُوبَ عَلَيْهِمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

Ва гурӯҳе дигар ба гуноҳи худ эътироф карданд, ки аъмоли некӯро бо корҳои зишт омехтаанд. Шояд Худо тавбаашонро бипазирад, зеро Худо омурзандаву меҳрубон аст!

← Оят 99 📖 Ат-Тауба Оят 101 →

Ат-ТаубаФеҳристи Қуръон

129Оят

MedinanRevelation

100Оят

Тарҷума — Ат-Тауба 100

Сураи Ат-Тауба Оят 100 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аз он гурӯҳи нахустин аз муҳоҷирон ва аҳли Мадина, ки…

Сураи Оят 100/129 — Сураи Ат-Тауба التوبة (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ат-Тауба Гӯш кун, Сураи Ат-Тауба Тарҷума, Сураи Ат-Тауба mp3, Сураи Ат-Тауба pdf. Оят 98–102. Ба Тоҷикӣ: Русский.