سورت فاتحه — آیت 7

۱: د لفظونو معاني:

• صِرَاطَ: سمه لار، نيغه لار
• أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ: هغه چا ته چې تا نعمت وركړى دى
• الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ: هغه كسان چې پرې قهر شوى دى (يهود)
• الضَّالِّينَ: لار ورك كړي كسان (نصارى)

۲: د آيت تفسير:

اى الله! ته مونږ ته هغه نيغه او سمه لار وښيه چې هغه كسان پرې تللي دي چې تا پرې نعمتونه كړي دي، يعنې هغه كسان چې تا د ايمان او نېكۍ هدايت وركړى دى — لکه پيغمبران، صديقين، شهيدان او نيكوكاره خلک. دا هغه لار ده چې پرې تلل د خوشحالۍ او برياليتوب سبب ګرځي.

او مونږ ته دا لار وښيه چې د هغو كسانو لار نه وي چې تا پرې قهر كړى دى — هغه كسان چې حق يې پېژندلى خو عمل يې پرې نه كړى، لكه يهود — او نه د هغو كسانو لار وي چې لار ورك كړي يې — هغه كسان چې حق ته نه دي رسېدلي او له سمې لارې څخه بې لارې شوي دي، لكه نصارى.

دا دعا د مسلمان د زړه لپاره د جهل، ګمراهۍ او سرغړونې څخه شفا ده. په دې كې تر ټولو لوی نعمت د اسلام نعمت ښودل شوى دى، ځكه چې څوك چې حق ته ډېر پېژندونكى او پرې عمل كوونكى وي، هغه به د سمې لارې ډېر مستحق وي. او له پيغمبرانو وروسته د رسول الله صلی الله عليه وسلم ملګري (صحابه كرام) تر ټولو ډېر د دې لارې مستحق دي، ځكه چې دوى حق يې پېژانده او پرې يې عمل كاوه.

۳: دعوتي اړخ:

اى مسلمانانو! كله چې تاسو دا آيت په خپلو لمونځونو كې ولولئ، نو له الله څخه دا غوښتنه كوئ چې تاسو ته د نېكانو خلکو لار وښيي. دا دعا تاسو ته دا درس دركوي چې تل د نېكۍ او تقوا پر لاره ولاړ اوسئ، او له هغو خلکو څخه ځان لرې وساتئ چې د الله له حكم څخه سرغړونه كوي. الله ته قريب اوسئ، د هغه په رحمت او فضل باندې باور وكړئ، او د هغه د نعمتونو شكر وباسئ — په ځانګړې توګه د اسلام او هدايت نعمت. دا لار ستاسو د دنيا او آخرت د برياليتوب كليده ده. له دې آيت وروسته "آمين" ويل مستحب دي، چې معنا يې ده: اى الله! زموږ دا دعا قبوله كړه.