Surat Al-'Adiyat — Ayat 1

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• وَالْعَادِيَاتِ (wal-'ādiyāt): jaran-jaran kang mlayu banter banget, yaiku jaran kang digunakake para prajurit nalika perang ing dalane Allah.
• ضَبْحًا (ḍabḥan): swara ambegan jaran kang metu saka irunge amarga mlayu banter banget.

1. Tafsir ayat:

Allah SWT sumpah marang jaran-jaran kang mlayu banter banget ing dalane Allah tumuju mungsuh, nganti keprungu swara ambegane metu saka irunge amarga saka bantere mlayu. Sumpah iki nuduhake kaluhurane lan pentinge jaran-jaran kang dadi sarana perjuangan ing dalane Allah. Kudu dimangerteni, mung Allah kang kena sumpah, dene manungsa ora kena sumpah kajaba nganggo asmane Allah, amarga sumpah nganggo saliyane Allah iku kalebu syirik.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yen Allah iku Maha Agung, nganti sumpah nganggo makhluk-makhluke kanggo nuduhake pentinge bab tartamtu.
• Kita dadi ngerti yen perjuangan ing dalane Allah iku perkara kang mulya, nganti jaran kang mlayu ing perang wae disebutake ing Al-Qur'an.
• Ayat iki uga ngelingake supaya kita ora sumpah kajaba nganggo asmane Allah, amarga iku wujud tauhid lan ngadohi syirik.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita tambah tresna marang Al-Qur'an amarga isine tansah ngandhut piwulang kanggo urip saben dina.