سورت تکاثر — آیت 8

د معناوي کلمې:

• النَّعِيمِ: هغه نعمتونه چې الله تعالی انسان ته په دنيا کې ورکړي دي، لکه روغتيا، امن، خواړه، څښاک، اولاد، مال او نور.

د آيت تفسير:

بیا به تاسو په هغه ورځ (د قيامت په ورځ) د نعمتونو په اړه خامخا پوښتل کېږئ. دا پوښتنه به د حساب او سزا لپاره وي، نه د يوازې معلوماتو لپاره. الله تعالی به له هر انسان څخه پوښتنه کوي چې هغه په دنيا کې له روغتيا، خوراک، څښاک، امن، مال او نورو نعمتونو څخه څنګه ګټه اخيستې ده؟ آيا يې د الله تعالی په اطاعت او بندګۍ کې مصرف کړي دي که په نافرمانۍ او معصيت کې؟ آيا يې د دې نعمتونو شکر ادا کړی دی که ناشکري يې کړې ده؟

دا پوښتنه به د انسان د ژوند په ټولو برخو کې د هغه د عملونو په اړه وي، او هر څوک به د خپلو نعمتونو د استعمال په اړه ځواب ورکوي. هغه څوک چې په دنيا کې يې له نعمتونو څخه په سمه توګه ګټه اخيستې او د الله تعالی شکر يې ادا کړی، هغه به بريالی وي، او هغه څوک چې ناشکري يې کړې او نعمتونه يې په نافرمانۍ کې مصرف کړي، هغه به تاواني وي.

د آيت څخه ګټې:

• دا آيت موږ ته يادونه کوي چې د دنيا هر نعمت به له موږ څخه پوښتل کېږي، نو بايد له دوی څخه په سمه توګه ګټه واخلو.
• موږ بايد د الله تعالی له نعمتونو څخه د شکر کولو عادت ولرو، ځکه چې شکر نعمتونه زياتوي او ناشکري يې له منځه وړي.
• دا آيت موږ ته دا درس راکوي چې دنيايي نعمتونه د امتحان لپاره دي، نه د فخر او تکبر لپاره، نو بايد له دوی څخه د نورو په ګټه او د الله تعالی په رضا کې کار واخلو.
• د قيامت په ورځ به د نعمتونو په اړه پوښتنه وشي، نو بايد خپل ژوند د الله تعالی په اطاعت کې تېر کړو، تر څو په هغه ورځ بريالي شو.