Сураи Курайш — Оят 1

1. Маънои калимаҳое, ки шарҳ талаб мекунанд:

— «لِإِيلَافِ»: яъне барои одат кардан, унс гирифтан ва муттаҳид шудан.

— «قُرَيْشٍ»: номи қабилаи машҳури араб, ки дар Макка зиндагӣ мекарданд ва хизматгузори Байтуллоҳ буданд.

1. Тафсири оят:

Ин оят идомаи сураи пешина аст ва мефаҳмонад, ки Аллоҳ таоло асҳоби Филро нобуд кард ва онҳоро мисли коҳи хӯрдашуда гардонд, то қурайшиён дар амният ва осоиштагӣ зиндагӣ кунанд ва ба корвонҳои тиҷоратии худ идома диҳанд. Қурайшиён одат карда буданд, ки дар зимистон ба сӯи Яман ва дар тобистон ба сӯи Шом сафар кунанд ва бо амнияти комил молҳои лозимаи худро биёранд. Ин неъмати бузурги Аллоҳ буд, ки бо нобуд кардани душманони Каъба ба онҳо ато шуда буд, то зиндагии онҳо мураттаб ва рӯзгори онҳо осон гардад.

1. Фоидаҳои ин оят:

— Аллоҳ таоло бандагони худро дар ҳолатҳои душвор ҳимоят мекунад ва душманони онҳоро нест месозад.

— Амният ва осоиштагӣ неъмати бузурги илоҳӣ аст, ки бояд қадри онро донист.

— Аллоҳ таоло корҳои бандагони худро тадбир мекунад ва роҳҳои рӯзгузаронӣ ва тиҷорати онҳоро осон мегардонад.

— Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба Аллоҳ таваккал кунем ва ба неъматҳои Ӯ шукргузор бошем, зеро Ӯ ҳамеша ғамхори бандагони худ аст.