Курайш сүрәсе — Аять 1

Сүзләрнең мәгънәләре:

• إِيلَاف — гадәтләнү, өйрәнү, бер-берсенә ияләшү, куркынычсызлыкта яшәү.
• قُرَيْش — Мәккәдә яшәүче, Кәгъбәтулла хезмәтчеләре булган мөхтәрәм кабилә.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә безнең игътибарны Курайш кабиләсенең гадәти, имин тормышына юнәлтә. Курайшлылар Кәгъбәтулланың хезмәтчеләре буларак, кешеләр арасында зур хөрмәткә ия иделәр. Аларның сәүдә сәфәрләре — кышын Йәмәнгә, җәен Шәмгә (Сүриягә) барулары — алар өчен гадәти хәлгә әйләнгән иде. Бу сәфәрләрдә алар куркынычсызлыкта булалар, юллары ачык, сәүдәләре уңышлы уза иде. Аллаһы Тәгалә аларга бу иминлекне һәм муллыкны биргән иде. Әмма бу аять шулай ук элеккеге аятьләргә бәйләнешле: Аллаһы Тәгалә фил хуҗаларын (Һәбәшстан патшасы Абраһәнең гаскәрен) һәлак итте, Курайшны саклады. Бу — Аллаһының аларга күрсәткән олуг нигъмәте иде. Шуңа күрә алар бу нигъмәтләр өчен Аллаһыга шөкер итәргә тиешләр.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Аллаһы Тәгалә үз колларына күренеп торган һәм күренми торган рәвештә күп нигъмәтләр бирә. Кеше моңа игътибар итеп, шөкер итәргә тиеш.
• Иминлек һәм куркынычсызлык — кеше өчен иң зур нигъмәтләрнең берсе. Моның кадерен белергә кирәк.
• Аллаһы Тәгалә үзенең изге йорты — Кәгъбәтулла тирәсендәгеләрне саклый, аларга ярдәм итә.
• Нигъмәтләр арткан саен, шөкер итү дә артырга тиеш. Курайшның иминлеге һәм муллыгы аларның Аллаһыга гыйбадәт кылулары өчен сәбәп булырга тиеш иде.