Худ сүресі — Аят 17

1. Сөздердің мағынасы:

• بَيِّنَةٍ — анық дәлел, айқын байлам.
• يَتْلُوهُ — оның соңынан ереді, ілеседі.
• شَاهِدٌ — куәгер, дәлелдеуші.
• إِمَامًا — басшы, үлгі-өнеге.
• الْأَحْزَابِ — топтар, одақтасқан жақтар (Пайғамбарға қарсы біріккен қауымдар).
• مِرْيَةٍ — күмән, шүбә.

1. Аяттың тәпсірі:

Раббысынан айқын дәлел-байлам үстінде болған адам — ол Мұхаммед пайғамбар ﷺ және оған иман келтіргендер. Олардың қолында Аллаһ тарапынан берілген анық байлам бар, әрі оның соңынан тағы бір куәгер ілеседі, ол — Жәбірейіл періште немесе Құранның өзі. Одан бұрын да Мұсаға түсірілген Тәурат кітабы болды, ол адамдарға басшы әрі рақым ретінде жіберілген еді. Міне, осы дәлелдердің бәрі бір-бірін растап, бірін-бірі қуаттап тұр. Осындай айқын байлам үстіндегілер — Құранға да, Пайғамбарға да иман келтіреді. Ал оған күпірлік еткендер, яғни Пайғамбарға қарсы біріккен топтар болсын, олардың барар жері — тозақ оты. Ей, Пайғамбар, бұл істен күмәнданба, шүбәланба! Шынында бұл — Раббыңнан келген ақиқат. Бірақ адамдардың көбі осыншама айқын дәлелдерге қарамастан иман келтірмейді.

1. Алынатын ғибраттар:

• Ислам діні ақылға қонымды, айқын дәлелдерге негізделген — ол соқыр сенім емес, көзі ашық, жүрегі ояу иманды талап етеді.
• Аллаһ Тағала Өзінің кітаптарын адамзатқа басшылық әрі рақым етіп түсірді; Құран — осы рақымның ең соңғы әрі ең кемелді түрі.
• Құран мен бұрынғы кітаптар бір-бірін растайды, бұл — иманды нығайтатын үлкен дәлел.
• Иман жолы — айқындық пен сенімділік жолы; күмән мен шүбә — иманның әлсіздігінің белгісі.
• Ақиқат айқын болса да, адамдардың көбі иман келтірмейді; бұл — адам баласының табиғатындағы немқұрайлылық пен ақылды толық іске қоспаудың салдары.
• Әр адам өз таңдауы үшін жауапты: иман келтіргендер — жәннатқа, күпірлік еткендер — тозаққа барады. Сондықтан ақиқатты іздеп, оған жүрекпен берілу — әр адамның ең маңызды міндеті.