Surat Al-Ikhlas — Ayat 2

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• الصَّمَدُ (As-Shamad): Iki salah sijine asma Allah kang agung. Tegese yaiku Dzat kang dadi panggonan nyuwun lan pangarep-arep kabeh makhluk, ora ana kang bisa ngganteni Panjenengane. Uga ateges Dzat kang sampurna ing sakabehing sipat, ora butuh marang sapa wae, nanging kabeh makhluk butuh marang Panjenengane.

1. Tafsir ayat:

Allah iku Dzat kang Maha Sampurna lan dadi sesembahan kang sejati. Panjenengane iku gusti kang paling dhuwur, kang nduweni sakabehing sipat kaluhuran lan kaendahan kang sampurna. Ora ana siji wae kang madhani Panjenengane ing babagan kamulyan lan kaluhuran. Kabeh makhluk, apa wae kang ana ing langit lan bumi, mesthi butuh marang Panjenengane. Yen ana kang pengin nyuwun apa wae, mesthi bali marang Allah. Mung Allah kang bisa nyembadani sakabehing kebutuhan lan panyuwunan. Ora ana kang bisa nindakake iku kabeh kajaba mung Panjenengane. Dadi, Allah iku dadi tujuan pungkasan saka sakabehing pangarep-arep lan panyuwunan makhluk.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Ngerti yen mung Allah kang dadi panggonan nyuwun sakabehing perkara, mula kita ora perlu nyuwun marang liyan kajaba marang Panjenengane.
• Nambah katresnan lan pangajen marang Islam amarga Islam mulangake yen Allah iku sampurna lan ora butuh apa-apa, nanging kita kabeh butuh marang Panjenengane.
• Nggawe ati luwih tentrem amarga ngerti yen ana Dzat kang Maha Kuwasa lan bisa nyembadani sakabehing kebutuhan kita.
• Ngajak kita supaya tansah cedhak marang Allah ing saben kahanan, amarga mung Panjenengane kang bisa nulungi lan paring pitulungan.