Сураи Йусуф Оят 100 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Падару модарро бар тахт баровард ва ҳама дар баробари ӯ…

Йусуф · 100/111

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Йусуф

وَرَفَعَ أَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوا لَهُ سُجَّدًا ۖ وَقَالَ يَا أَبَتِ هَٰذَا تَأْوِيلُ رُؤْيَايَ مِن قَبْلُ قَدْ جَعَلَهَا رَبِّي حَقًّا ۖ وَقَدْ أَحْسَنَ بِي إِذْ أَخْرَجَنِي مِنَ السِّجْنِ وَجَاءَ بِكُم مِّنَ الْبَدْوِ مِن بَعْدِ أَن نَّزَغَ الشَّيْطَانُ بَيْنِي وَبَيْنَ إِخْوَتِي ۚ إِنَّ رَبِّي لَطِيفٌ لِّمَا يَشَاءُ ۚ إِنَّهُ هُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ ۝١٠٠

🔤 Transliteration

Wa raf`a abawaihi `alal `arshi wa kharroo lahoo sujjadaa; wa qaala yaaa abati haaza taaweelu ru`yaaya min qablu qad ja`alahaa Rabbee haqqaa; wa qad ahsana beee iz akhrajanee minas sijni wa jaaa`a bikum minal badwi mim ba`di an nazaghash Shaitaanu bainee wa baina ikhwatee; inna Rabbee lateeful limaa yashaaa`; innahoo Huwal `Aleemul Hakeem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Падару модарро бар тахт баровард ва ҳама дар баробари ӯ ба саҷда даромаданд. Гуфт: «Эй падар, ин аст таъбири он хоби ман, ки инак Парвардигорам онро рост баровард. Ва чӣ қадар ба ман некӣ кардааст, он гоҳ, ки маро аз зиндон бираҳонид ва пас аз он, ки шайтон миёни ману бародаронам фасод карда буд, шуморо аз бодия ба ин ҷо овард. Парвардигори ман ба ҳар чӣ ирода кунад, дақиқ аст, ки Ӯ донову ҳаким аст!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои мушкили оят:

الْعَرْشِ: тахти подшоҳӣ, курсии салтанат.
خَرُّوا: афтоданд, ба рӯй афтоданд.
سُجَّدًا: саҷдакунандагон; ин саҷдаи таҳият ва эҳтиром буд, на саҷдаи ибодат.
تَأْوِيلُ: таъбири хоб, маънои воқеии он.
الْبَدْوِ: биёбон, саҳро; ҷои зисти бодиянишинон.
نَزَغَ: фасод кард, байнро вайрон кард; асли он аз неш задан аст.
لَطِيفٌ: бо лутфу меҳрубонӣ тадбиркунанда, нозуккор дар корҳо.

Тафсири оят:

Юсуф (алайҳис-салом) падару модарашро бар тахти подшоҳии худ боло бардошт ва дар паҳлӯи хеш ҷой дод, барои иззату икроми онҳо. Падару модар ва ёздаҳ бародараш ба ӯ саҷда карданд — ин саҷдаи эҳтиром ва таҳият буд, на саҷдаи ибодат, зеро ибодат танҳо барои Худованд аст. Дар шариати пешиниён чунин таҳият ҷоиз буд, аммо дар шариати мо манъ шудааст, то роҳи ширк баста шавад.

Он гоҳ Юсуф ба падараш гуфт: «Эй падарам! Ин ҳамон таъбири хобест, ки пештар дида будам ва барои ту нақл карда будам. Парвардигорам онро ҳаққу воқеӣ гардонд. Ҳамоно Парвардигорам ба ман некуӣ кард, ки маро аз зиндон берун овард ва шуморо аз бодия ба ин ҷо овард, баъд аз он ки шайтон миёни ман ва бародаронам фасод андохт. Ҳамоно Парвардигори ман ба он чи бихоҳад, бо лутфу нозукӣ тадбир мекунад. Ҳамоно Ӯст Донои ҳама чизҳо ва Ҳаким дар гуфтору кирдораш.»

Юсуф (алайҳис-салом) дар ин ҷо аз зиндон ёд кард, на аз чоҳ, то бародаронаш шармсор нашаванд ва гуноҳи гузаштаи онҳоро ба ёд наовард — ин нишонаи бузурги афву гузашт ва карам аст. Ӯ ҳамаи неъматҳоро ба Парвардигори худ нисбат дод ва таъкид кард, ки тадбири Худованд нозук ва ҳакимона аст.

Фоидаҳои ин оят:

Худованд ваъдаи худро ҳатман иҷро мекунад; хоби Юсуф пас аз солҳо ба ҳақиқат табдил ёфт.
Афву гузашт ва некӯкорӣ ба хешовандон сабаби баракат ва иззат аст.
Ҳамаи неъматҳо аз ҷониби Худованди Латифу Ҳаким аст; банда бояд ҳамеша шукргузор бошад.
Шайтон миёни одамон фасод меандозад, пас бояд ҳушёр буд ва ба Худованд паноҳ бурд.
Ислом дини пок аст, ки роҳи ширкро мебандад ва ибодатро танҳо барои Худованд холис мегардонад.
Сабри Юсуф (алайҳис-салом) дар зиндон ва дурӣ аз хонадон ба фараҳу иззат табдил ёфт; ин умедворӣ барои ҳар муъмин аст, ки баъд аз сахтӣ осонӣ меояд.

📜 Оят 98-102 — Сураи Йусуф

98قَالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَكُمْ رَبِّي ۖ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ

Гуфт; «Аз Парвардигорам барои шумо бахшоиш хоҳам хост, Ӯ бахшояндаву меҳрубон аст!»

99فَلَمَّا دَخَلُوا عَلَىٰ يُوسُفَ آوَىٰ إِلَيْهِ أَبَوَيْهِ وَقَالَ ادْخُلُوا مِصْرَ إِن شَاءَ اللَّهُ آمِنِينَ

Чун бар Юсуф дохил шуданд, падару модарро ба оғӯш кашиду гуфт: «Ба Миср дароед, ки агар Худо бихоҳад, дар амон хоҳед буд!»

100وَرَفَعَ أَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوا لَهُ سُجَّدًا ۖ وَقَالَ يَا أَبَتِ هَٰذَا تَأْوِيلُ رُؤْيَايَ مِن قَبْلُ قَدْ جَعَلَهَا رَبِّي حَقًّا ۖ وَقَدْ أَحْسَنَ بِي إِذْ أَخْرَجَنِي مِنَ السِّجْنِ وَجَاءَ بِكُم مِّنَ الْبَدْوِ مِن بَعْدِ أَن نَّزَغَ الشَّيْطَانُ بَيْنِي وَبَيْنَ إِخْوَتِي ۚ إِنَّ رَبِّي لَطِيفٌ لِّمَا يَشَاءُ ۚ إِنَّهُ هُوَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ

101۞ رَبِّ قَدْ آتَيْتَنِي مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِي مِن تَأْوِيلِ الْأَحَادِيثِ ۚ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ أَنتَ وَلِيِّي فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ۖ تَوَفَّنِي مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ

Эй Парвардигори ман, маро фармонравоӣ додӣ ва маро илми таъбири хоб омӯхтӣ. Эй офаринандаи осмонҳову замин, ту дар дунёву охират корсози мани. Маро мусалмон бимирон ва қарини шоистагон соз!»

102ذَٰلِكَ مِنْ أَنبَاءِ الْغَيْبِ نُوحِيهِ إِلَيْكَ ۖ وَمَا كُنتَ لَدَيْهِمْ إِذْ أَجْمَعُوا أَمْرَهُمْ وَهُمْ يَمْكُرُونَ

Инҳо хабарҳои ғайб аст, ки ба ту ваҳй мекунем. Ва он ҳангом, ки бо якдигар гирд омада буданд ва машварат мекарданд ва хила месохтанд, ту назди онҳо набудӣ!

← Оят 99 📖 Йусуф Оят 101 →

ЙусуфФеҳристи Қуръон

111Оят

MeccanRevelation

100Оят

Тарҷума — Йусуф 100

Сураи Йусуф Оят 100 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Падару модарро бар тахт баровард ва ҳама дар баробари ӯ…

Сураи Оят 100/111 — Сураи Йусуф يوسف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Йусуф Гӯш кун, Сураи Йусуф Тарҷума, Сураи Йусуф mp3, Сураи Йусуф pdf. Оят 98–102. Ба Тоҷикӣ: Русский.