Surja Er-Ra'd — Ajet 15

Kuptimet e fjalëve:

• طَوْعًا: me vullnet të lirë, me bindje dhe dashuri.
• كَرْهًا: me detyrim, kundër dëshirës.
• الظِّلَالُ: hijet e krijesave.
• الْغُدُوِّ: mëngjesi, fillimi i ditës.
• الْآصَالِ: mbrëmjet, koha pas dreke deri në perëndim të diellit.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Lartësuar, i Vetmi që meriton adhurim, i nënshtrohet me sexhde çdo krijesë në qiej dhe në Tokë. Të gjitha krijesat i nënshtrohen Atij dhe përulen para Madhërisë së Tij, por mënyra e këtij nënshtrimi ndryshon: besimtarët i përulen Atij me vullnet të lirë, me dashuri dhe bindje të plotë, ndërsa jobesimtarët i nënshtrohen Atij kundër dëshirës së tyre, sepse natyra e tyre e pastër dhe krijimi i tyre dëshmojnë për madhështinë e Zotit, edhe nëse ata refuzojnë ta pranojnë këtë me gjuhë dhe me vepra. Ata përulen para fuqisë së Tij në momente të vështira dhe kur i godet ndonjë e keqe, edhe pse në jetën e përditshme tregohen kryeneçë.

Gjithashtu, hijet e të gjitha krijesave i nënshtrohen Atij dhe lëvizin sipas urdhrit të Tij, në mëngjes dhe në mbrëmje, duke u zgjatur dhe shkurtuar sipas ligjeve që Ai ka vendosur në univers. Ky nënshtrim i hijeve është dëshmi e qartë e fuqisë së Allahut dhe se gjithçka në ekzistencë i bindet Atij, qoftë me vetëdije apo pa vetëdije.

Përfitimet nga ajeti:

1. Ajeti na mëson se i gjithë universi, me gjithçka që përmban, i nënshtrohet Allahut dhe e madhëron Atë, gjë që e bën besimtarin të ndiejë lidhje të thellë me gjithë krijesat, sepse të gjitha adhurojnë të njëjtin Zot.
2. Nënshtrimi i hijeve ndaj Allahut na fton të reflektojmë mbi krijesat e Tij dhe të shohim në to shenjat e madhështisë së Tij, gjë që e forcon besimin dhe e rrit dashurinë ndaj Krijuesit.
3. Ajeti na tregon se nënshtrimi me vullnet të lirë ndaj Allahut është cilësi e besimtarëve të vërtetë, dhe se ky nënshtrim sjell qetësi shpirtërore dhe lumturi në këtë botë dhe në botën tjetër.
4. Kur jobesimtarët i nënshtrohen Allahut kundër dëshirës së tyre në momente të vështira, kjo tregon se natyra e njeriut e pranon ekzistencën e Zotit, dhe se kthimi te Allahu në vështirësi është dëshmi e nevojës së njeriut për Zotin e tij, gjë që e bën besimtarin të ndiejë mirënjohje për udhëzimin që i ka dhënë Allahu.