Сураи Ар-Рад Оят 15 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Хоҳу нохоҳ барои Худованд саҷда мекунанд ҳамаи онҳо, ки дар…

Ар-Рад · 15/43

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ар-Рад

وَلِلَّهِ يَسْجُدُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ طَوْعًا وَكَرْهًا وَظِلَالُهُم بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ ۩ ۝١٥

🔤 Transliteration

Wa lillaahi yasjudu man fis samaawaati wal ardi taw `anw wa karhanw wa zilaaluhum bilghuduwwi wal aasaal

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Хоҳу нохоҳ барои Худованд саҷда мекунанд ҳамаи онҳо, ки дар осмонҳову заминанд ва сояҳояшон низ бомдодону шомгоҳон ба саҷда меоянд. (Саҷда).

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

يَسْجُدُ: саҷда мекунад, яъне хоксорӣ ва итоат менамояд.
طَوْعًا: бо ихтиёр ва хоҳиши худ.
كَرْهًا: ба зӯрӣ ва нохоҳӣ.
ظِلَالُهُم: сояҳои онҳо.
بِالْغُدُوِّ: дар вақти субҳу бомдод.
الْآصَالِ: ҷамъи «асил», ки вақти байни намози аср ва ғуруби офтоб аст.

Тафсири оят:

Ҳамаи махлуқоте, ки дар осмонҳо ва заминанд, танҳо барои Аллоҳ саҷда мекунанд ва хоксорӣ менамоянд. Ин итоат ва хоксорӣ ба ду гурӯҳ тақсим мешавад: мӯъминон бо ихтиёр ва хоҳиши худ ба Аллоҳ саҷда мекунанд ва Ӯро ибодат менамоянд, зеро онҳо бо дили худ ба ягонагии Аллоҳ имон овардаанд. Аммо кофирон ва мунофиқон гарчанде ки бо забон ва амали худ саҷда накунанд ҳам, дар асл бо фитрати худ ва бо ҳолати маҷбурӣ ба бузургии Аллоҳ иқрор мешаванд ва тобеъ ҳастанд, зеро ҳастии онҳо ва тамоми офариниш аз ҷониби Аллоҳ аст ва ба фармони Ӯ идора мешавад.

Ҳамчунин сояи ҳамаи махлуқот — хоҳ мӯъмин бошад, хоҳ кофир — дар вақти субҳу бомдод ва дар вақти байни аср ва ғуруби офтоб барои Аллоҳ саҷда мекунад ва тобеъи фармони Ӯст. Ҳаракати сояҳо аз як тараф ба тарафи дигар танҳо ба ирода ва қудрати Аллоҳ сурат мегирад ва ин нишонаи он аст, ки тамоми офариниш дар дасти таслим ва итоати Ӯст.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меояд ва одамонро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунад:

Ин оят нишон медиҳад, ки тамоми офариниш — аз инсон то сояҳои ашё — ба Аллоҳ итоат мекунанд ва ин ягонагии Аллоҳро дар ибодат ва фармонравоӣ собит менамояд.
Мӯъмин бо ихтиёр ва ишқ ба Аллоҳ саҷда мекунад ва ин саҷда сабаби баландшавии мартабаи ӯ ва наздикии бештар ба Аллоҳ мегардад.
Ҳатто кофирон ва мунофиқон бо вуҷуди инкор ва саркашӣ дар асл ба Аллоҳ тобеъ ҳастанд ва ин нишонаи он аст, ки ҳақиқати итоат ба Аллоҳ дар фитрати ҳар инсон гузошта шудааст.
Сояҳо ҳам ба Аллоҳ саҷда мекунанд ва ин ба мо дарс медиҳад, ки тамоми офариниш дар ҳар лаҳза ба ёди Аллоҳ аст ва ҳеҷ чиз аз фармони Ӯ берун нест.
Ин оят моро ба тафаккур водор мекунад, ки ҳар гоҳ ба сояҳо ва ҳаракати онҳо назар кунем, бузургии Аллоҳро дарк намоем ва ба Ӯ наздиктар шавем.
Қуръон бо чунин оятҳо дили инсонро ба сӯи имон ва таслим ба Аллоҳ ҷалб мекунад ва нишон медиҳад, ки ислом дини фитрат ва ҳақиқат аст.

📜 Оят 13-17 — Сураи Ар-Рад

13وَيُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَالْمَلَائِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ وَيُرْسِلُ الصَّوَاعِقَ فَيُصِيبُ بِهَا مَن يَشَاءُ وَهُمْ يُجَادِلُونَ فِي اللَّهِ وَهُوَ شَدِيدُ الْمِحَالِ

Раъд ба ситоиши Ӯ ва фариштагон аз бими Ӯ тасбеҳ мекунанд. Ва оташакҳоро мефиристад ва ҳар киро бихоҳад, ба он осеб мерасонад. Боз ҳам дар бораи Худо баҳсу ҷидол мекунанд. Ва Ӯ ба сахтӣ уқубат мекунад!

14لَهُ دَعْوَةُ الْحَقِّ ۖ وَالَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِهِ لَا يَسْتَجِيبُونَ لَهُم بِشَيْءٍ إِلَّا كَبَاسِطِ كَفَّيْهِ إِلَى الْمَاءِ لِيَبْلُغَ فَاهُ وَمَا هُوَ بِبَالِغِهِ ۚ وَمَا دُعَاءُ الْكَافِرِينَ إِلَّا فِي ضَلَالٍ

Хоси Ӯст дуову илтиҷои ростин. Онҳо, ки ҷуз Ӯро илтиҷо мекунанд, ҳеҷ посухашон намегӯянд. Монанди касе, ки ду даст ба сӯи об барад то об ба даҳон расонад ва натавонад, ки об ба даҳон расонад. Ва дуъои кофирон ҷуз ба гумроҳӣ нест!

15وَلِلَّهِ يَسْجُدُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ طَوْعًا وَكَرْهًا وَظِلَالُهُم بِالْغُدُوِّ وَالْآصَالِ ۩

16قُلْ مَن رَّبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ قُلِ اللَّهُ ۚ قُلْ أَفَاتَّخَذْتُم مِّن دُونِهِ أَوْلِيَاءَ لَا يَمْلِكُونَ لِأَنفُسِهِمْ نَفْعًا وَلَا ضَرًّا ۚ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَىٰ وَالْبَصِيرُ أَمْ هَلْ تَسْتَوِي الظُّلُمَاتُ وَالنُّورُ ۗ أَمْ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكَاءَ خَلَقُوا كَخَلْقِهِ فَتَشَابَهَ الْخَلْقُ عَلَيْهِمْ ۚ قُلِ اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ

Бигӯ: «Кист Парвардигори осмонҳову замин?» Бигӯ: «Оллоҳ». Бигӯ; «Оё ғайри Ӯ худоёне гирифтаед, ки қодир ба суду зиёни худ нестанд? Бигӯ: «Оё нобинову бино баробаранд? Ё торикиву равшанӣ яксонанд? Ё шариконе, ки барои Худо қоил шудаанд, чизҳое офаридаанд, монанди он чӣ Худо офаридааст ва онон дар бораи офариниш ба иштибоҳ афтодаанд?» Бигӯ: «Оллоҳ офаринандаи ҳар чизест ва Ӯ ягонаву қаҳҳор аст!»

17أَنزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَسَالَتْ أَوْدِيَةٌ بِقَدَرِهَا فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَّابِيًا ۚ وَمِمَّا يُوقِدُونَ عَلَيْهِ فِي النَّارِ ابْتِغَاءَ حِلْيَةٍ أَوْ مَتَاعٍ زَبَدٌ مِّثْلُهُ ۚ كَذَٰلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْحَقَّ وَالْبَاطِلَ ۚ فَأَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفَاءً ۖ وَأَمَّا مَا يَنفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِي الْأَرْضِ ۚ كَذَٰلِكَ يَضْرِبُ اللَّهُ الْأَمْثَالَ

Аз осмон об фиристод ва ҳар як ҷӯйе ба андозаи худ ҷорӣ шуд ва оби равон каф (к) бар сар овард. Ва аз он чӣ бар оташ мегудозанд, то зевару матоъе созанд, низ кафке бар сар ояд. Худо барои ҳаққу ботил чунин масал занад, Аммо кафк ба каноре афтад ва нобуд шавад ва он чӣ барои мардум судманд аст, дар замин пойдор бимонад. Худо инчунин мисол меорад.

← Оят 14 📖 Ар-Рад Оят 16 →

Ар-РадФеҳристи Қуръон

43Оят

MedinanRevelation

15Оят

Тарҷума — Ар-Рад 15

Сураи Ар-Рад Оят 15 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Хоҳу нохоҳ барои Худованд саҷда мекунанд ҳамаи онҳо, ки дар…

Сураи Оят 15/43 — Сураи Ар-Рад الرعد (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ар-Рад Гӯш кун, Сураи Ар-Рад Тарҷума, Сураи Ар-Рад mp3, Сураи Ар-Рад pdf. Оят 13–17. Ба Тоҷикӣ: Русский.