Ибрахим сүрәсе — Аять 37

﴿رَبَّنَا إِنِّي أَسْكَنتُ مِن ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِندَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ﴾

Сүзләр аңлатмасы:

• أَسْكَنتُ — урнаштырдым, урынлаштырдым.
• ذُرِّيَّتِي — нәселем, балаларым.
• وَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ — икмәк үсмәгән, авыл хуҗалыгы өчен яраксыз үзән (Мәккә үзәне).
• الْمُحَرَّم — хөрмәтле, изге ителгән (Бәйт — Кагъбә).
• تَهْوِي — ашкынып, тизлек белән тартыла, омтыла.
• أَفْئِدَةً — күңелләр, йөрәкләр.

Аять тәфсире:

Ибраһим галәйһиссәлам, Мәккә үзәнендә — икмәк үсмәгән, суы булмаган коры җирдә, үз нәселеннән бер өлешен (ул вакытта әле сабый булган улы Исмәгыйль һәм аның әнисе Һәҗәрне) Синең хөрмәтле Йортың — Кагъбә янында урнаштырдым. Раббым, мин моны Синең әмерең белән эшләдем, алар намаз укысыннар, Сиңа гыйбадәт кылсыннар өчен. Шуңа күрә Син кешеләрнең күңелләрен аларга тартылдыр, алар янына ашкынып килсеннәр. Бу чүллектә аларга төрле җимешләрдән ризык бир, бәлки алар Синең нигъмәтләреңә шөкер итәрләр.

Ибраһим галәйһиссәламнең бу догасы кабул ителде: Аллаһы Тәгалә Мәккәне изге урын итте, кешеләрнең күңелләре анда тартыла, һәм ул чүллектә төрле җимешләр үсә башлады.

Гыйбрәтләр:

• Ибраһим галәйһиссәлам үз гаиләсен Аллаһы ризалыгы өчен коры, уңышсыз җирдә калдырды — бу Аллаһка тәвәккәллекнең һәм ышанычның иң югары үрнәге. Безгә дә, авыр шартларда да, Аллаһыга ышанып, Аның ярдәменә өмет итәргә кирәк.
• Намаз — диннең терәге. Ибраһим галәйһиссәлам нәселен намаз укырлык итеп тәрбияләргә теләгән. Без дә балаларыбызны намазга өйрәтергә һәм аларның гыйбадәткә бирелгәнлегенә игътибар итәргә тиеш.
• Дога — мөэминнең коралы. Ибраһим галәйһиссәлам догасы белән Мәккәнең киләчәген билгеләде. Без дә догаларыбызда гөнаһлардан ерак, изге гамәлләргә юнәлгән булырга тиеш.
• Аллаһы Тәгалә догаларны кабул итә — Ибраһим галәйһиссәламнең догасы аркасында Мәккә кешеләр өчен иң сөекле урынга әверелде. Бу безгә Аллаһының рәхмәте киңлеген күрсәтә.