Сураи Ибрахим Оят 37 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй Парвардигори мо, баъзе аз фарзандонамро ба водии бе ҳеҷ…

Ибрахим · 37/52

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Ибрахим

رَّبَّنَا إِنِّي أَسْكَنتُ مِن ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِندَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِيُقِيمُوا الصَّلَاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُم مِّنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ ۝٣٧

🔤 Transliteration

Rabbanaaa inneee askantu min zurriyyatee biwaadin ghairi zee zar`in `inda Baitikal Muharrami Rabbanaa liyuqeemus Salaata faj`al af`idatam minan naasi tahweee ilaihim warzuqhum minas samaraati la`allahum yashkuroon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Эй Парвардигори мо, баъзе аз фарзандонамро ба водии бе ҳеҷ киштае, наздики хонаи гиромии ту ҷой додам, эй Парвардигори мо, то намоз бигузоранд. Дилҳои мардумон чунон кун, ки майли онҳо кунанд ва аз ҳар мевае рӯзиашон деҳ, шояд, ки сипос гузоранд!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки шарҳ талаб мекунанд:

أَسْكَنتُ: ҷой додам, сокин кардам.
ذُرِّيَّتِي: наслам, фарзандони ман.
بِوَادٍ: дар водие, дарае.
غَيْرِ ذِي زَرْعٍ: ки дар он киштзор нест, замини хушку бегиёҳ.
بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ: Хонаи Муқаддаси Ту, яъне Каъба, ки ҳурматаш бузург аст.
أَفْئِدَةً: дилҳо, қалбҳо.
تَهْوِي: моил мешаванд, ба шитоб рӯ меоранд.
الثَّمَرَاتِ: меваҳо, ҳосилҳо.

Тафсири оят:

Иброҳим (алайҳис-салом) ба Парвардигори худ дуо карда, мегӯяд: «Эй Парвардигоро! Ман баъзе аз наслам — яъне Исмоил ва фарзандони ӯро — дар водие ҷой додам, ки на киштзор дорад ва на об, дар канори Хонаи Муқаддаси Ту. Парвардигоро! Ман ин корро ба фармони Ту кардам, то ки онҳо намозро бо тамоми шарту шароиташ барпо доранд. Пас, эй Парвардигоро, дилҳои баъзе аз мардумро ба сӯи онҳо ва ба сӯи ин шаҳр моил гардон, то ки онҳо ба он ҷо биоянд ва онҳоро дӯст доранд. Ва онҳоро аз меваҳои гуногун рӯзӣ деҳ, то ки ба Ту шукр гузоранд ва неъматҳои Туро эҳтиром кунанд».

Аллоҳи Таъоло дуои Иброҳимро қабул кард: Маккаро Ҳарами амн гардонд, ки мардум аз ҳар гӯша ба он ҷо рӯ меоранд ва меваҳои ҳар гӯна ба он ҷо оварда мешаванд. Инчунин, дилҳои мусулмононро ба сӯи он хона ва ба сӯи наслҳои Иброҳим моил гардонд, то ки онҳо ба зиёрати Каъба биоянд ва дар он ҷо ибодат кунанд.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд ва мардумро ба ислом ва Қуръон меҳрубон мекунанд:

Ин оят нишон медиҳад, ки дуои падари бузургвор Иброҳим (алайҳис-салом) чӣ гуна қабул шудааст ва Аллоҳ дуои бандагони солеҳро ҳаргиз беҷавоб намегузорад.
Макка ва Каъба ҳамчун ҷои муқаддас ва маркази ибодат барои ҳамаи мусулмонон аст, ки дилҳоро ба худ ҷалб мекунад.
Намоз дар ин оят ҳамчун ҳадафи асосии сокин шудан дар он водии беобу гиёҳ зикр шудааст, ки ин нишон медиҳад намоз дар ислом чӣ қадар муҳим аст.
Аллоҳ неъматҳои худро ба бандагонаш медиҳад, то ки онҳо шукргузор бошанд. Шукр кардан боиси зиёд шудани неъматҳо мегардад.
Ин оят моро ташвиқ мекунад, ки ба Аллоҳ дуо кунем, ба Ӯ таваккал намоем ва ба фарзандони худ некӣ кунем, зеро Иброҳим барои наслаш дуои хайр кард.
Қуръон китоби ҳидоят ва раҳмат аст, ки ҳикояти паёмбаронро ба мо нақл мекунад, то аз онҳо ибрат гирем ва ба роҳи рост ҳидоят ёбем.

📜 Оят 35-39 — Сураи Ибрахим

35وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَٰذَا الْبَلَدَ آمِنًا وَاجْنُبْنِي وَبَنِيَّ أَن نَّعْبُدَ الْأَصْنَامَ

Ва Иброҳим гуфт: «Эй Парвардигори ман, ин сарзаминро тинҷ гардон ва марову фарзандонамро аз парастиши бутон дур бидор.

36رَبِّ إِنَّهُنَّ أَضْلَلْنَ كَثِيرًا مِّنَ النَّاسِ ۖ فَمَن تَبِعَنِي فَإِنَّهُ مِنِّي ۖ وَمَنْ عَصَانِي فَإِنَّكَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

Эй Парвардигори ман, инҳо бисёре аз мардумро гумроҳ кардаанд, пас ҳар кас, ки аз ман пайравӣ кунад, аз ман аст ва ҳар кас фармони ман набарад, ту омурзандаву меҳрубонӣ!

37رَّبَّنَا إِنِّي أَسْكَنتُ مِن ذُرِّيَّتِي بِوَادٍ غَيْرِ ذِي زَرْعٍ عِندَ بَيْتِكَ الْمُحَرَّمِ رَبَّنَا لِيُقِيمُوا الصَّلَاةَ فَاجْعَلْ أَفْئِدَةً مِّنَ النَّاسِ تَهْوِي إِلَيْهِمْ وَارْزُقْهُم مِّنَ الثَّمَرَاتِ لَعَلَّهُمْ يَشْكُرُونَ

38رَبَّنَا إِنَّكَ تَعْلَمُ مَا نُخْفِي وَمَا نُعْلِنُ ۗ وَمَا يَخْفَىٰ عَلَى اللَّهِ مِن شَيْءٍ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ

Эй Парвардигори мо, ҳар чиро пинҳон медорем, ё ошкор месозем, Ту ба он огоҳӣ. Ва бар Худо ҳеҷ чиз дар замину осмон пӯшида нест!

39الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي وَهَبَ لِي عَلَى الْكِبَرِ إِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ ۚ إِنَّ رَبِّي لَسَمِيعُ الدُّعَاءِ

Сипос Худоеро, ки дар ин пирӣ Исмоилу Исҳоқро ба ман ато кард. Парвардигори ман дуъоҳоро мешунавад!

← Оят 36 📖 Ибрахим Оят 38 →

ИбрахимФеҳристи Қуръон

52Оят

MeccanRevelation

37Оят

Тарҷума — Ибрахим 37

Сураи Ибрахим Оят 37 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Эй Парвардигори мо, баъзе аз фарзандонамро ба водии бе ҳеҷ…

Сураи Оят 37/52 — Сураи Ибрахим إبراهيم (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Ибрахим Гӯш кун, Сураи Ибрахим Тарҷума, Сураи Ибрахим mp3, Сураи Ибрахим pdf. Оят 35–39. Ба Тоҷикӣ: Русский.