ሱረቱ ኢብራሂም — አንቀጽ 37

የቃላት ማብራሪያ፦

• አስከንቱ፦ አስቀመጥኩ፣ አስመታሁ ማለት ነው።
• ዙርያቲ፦ ዘሬ፣ ልጆቼ ማለት ነው።
• ቢዋዲን፦ በሸለቆ ውስጥ ማለት ነው።
• ገይሪ ዚ ዘርዕ፦ አትክልትና እህል የማይበቅልበት፣ ውሃም የሌለው ማለት ነው።
• በይቲከል መሕረም፦ የተከበረው ቤትህ (ካዕባ) አጠገብ ማለት ነው።
• አፍኢዳ፦ ልቦች ማለት ነው። አንዱ ነጠላ ሲሆን "ፉኣድ" ይባላል።
• ተህዊ፦ ይመላለሳሉ፣ ይንጠለጠላሉ፣ በፍቅርና በናፍቆት ወደነሱ ይመለሳሉ ማለት ነው።
• መን ሰመራት፦ ከፍራፍሬዎች፣ ከምግብ ሀብቶች ማለት ነው።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

ነቢዩ ኢብራሂም (ዐ.ሰ) ወደ ጌታው በትህትና ሲጸልይ እንዲህ አለ፦ "ጌታዬ ሆይ! እኔ ከዘሬ የሆኑ አንዳንድ ልጆችን — ማለትም ልጁን ኢስማዒልንና ከእርሱ የተወለዱትን — አትክልትም ሆነ እህል በማይበቅልበት፣ ውሃም በሌለው ሸለቆ ውስጥ፣ አንተ በራስህ የቀደስከውና የከበረው ቤት (ካዕባ) አጠገብ አስቀመጥኩ። ጌታዬ ሆይ! ይህን ያደረግሁት በአንተ ትእዛዝ ነው፤ ምክንያቱም በዚያ ቦታ ሶላትን በአግባቡ እንዲሰግዱና እንዲያቆሙ ነው። ጌታዬ ሆይ! ከሰዎች ልቦች ወደነሱና ወደዚህ ክቡር ቦታ በፍቅርና በናፍቆት እንዲመላለሱ አድርግ። ከዘሮችም ሁሉ ለነሱ ስጣቸው፤ ምክንያቱም አንተ በሰጠሃቸው ታላቅ ጸጋ እንዲያመሰግኑህና እንዲያመልኩህ ነው።"

ኢብራሂም (ዐ.ሰ) ይህን ጸሎት ያደረገው በአላህ ትእዛዝ መሠረት ነበር። አላህም ጸሎቱን ተቀበለው።