سورت ابراهيم — آیت 52

د مهمو کلمو معناګانې:

• بَلَاغٌ: رسول، پېغام، خلکو ته د رسولو خبر.
• لِيُنذَرُوا: ووېرول شي، له عذاب څخه خبرتیا ورکړل شي.
• إِلَٰهٌ وَاحِدٌ: یو معبود، چې د عبادت وړ یوازې هغه دی.
• لِيَذَّكَّرَ: نصیحت واخلي، پند واخلي.
• أُولُو الْأَلْبَابِ: د پوهې او عقل خاوندان، هوښیار خلک.

د آیت تفسیر:

دا قرآن چې پر تا (ای رسوله) نازل شوی، د ټولو خلکو لپاره یو بشپړ رسول او اعلان دی. دا نه یوازې د خبرتیا لپاره دی، بلکې د دې لپاره هم دی چې خلک پرې ووېرول شي او له هغه عذاب او سزا څخه خبر شي چې د نافرمانۍ په صورت کې ورته په تمه دی. د دې تر څنګ، دا قرآن د دې لپاره هم راغلی چې خلک په هغو روښانه دلايلو او ثبوتونو سره چې الله تعالی په کې بیان کړي، په دې پوه شي چې معبود یوازې الله دی، هغه هیڅ شریک نه لري، او یوازې هغه د عبادت وړ دی. په پای کې، دا قرآن د دې لپاره هم دی چې د پوهې او عقل خاوندان ترې پند او نصیحت واخلي، ځکه چې دوی هغه کسان دي چې له حقایقو څخه ګټه پورته کوي او د عبرتونو څخه درس اخلي.

فايدې او سبقونه:

1. قرآن کریم د ټول بشریت لپاره رحمت او هدایت دی، نه یوازې د یوې ځانګړې قوم یا زمانې لپاره.
2. د قرآن هدف یوازې خبرتیا نه ده، بلکې د خلکو اصلاح، د هغوی وېرول له عذاب څخه او د حق د منلو لپاره هڅول دي.
3. د توحید (د الله یووالی) پیغام د ټولو رسولانو اساسي پیغام دی، او قرآن دا پیغام په بشپړ او روښانه ډول وړاندې کوي.
4. د عقل او پوهې خاوندان هغه خلک دي چې د قرآن له پیغام څخه ډېره ګټه پورته کوي، ځکه چې دوی په فکر او تدبر سره حق مني.
5. دا آیت موږ ته دا درس راکوي چې د قرآن تلاوت او مطالعه باید د پوهیدو او عمل کولو لپاره وي، نه یوازې د لوستلو لپاره.