سوره ابراہیم — آيت 52

1) ڪلمات جي معنيٰ:

• بَلَاغٌ: پيغام، اطلاع، ڪفايت ڪندڙ نصيحت.
• لِيُنذَرُوا: ته جيئن کين ڊيڄارڻ ۾ اچي، خبرداري ڏني وڃي.
• إِلَٰهٌ وَاحِدٌ: هڪ ئي عبادت جو لائق معبود.
• لِيَذَّكَّرَ: ته جيئن نصيحت حاصل ڪن، ياد ڪن ۽ عبرت وٺن.
• أُولُو الْأَلْبَابِ: عقل وارا ماڻهو، صحيح سوچ ۽ سمجهه رکندڙ.

2) تفسير:

هي قرآن ڪريم، جيڪو الله تعاليٰ پنهنجي نبي محمد ﷺ تي نازل فرمايو آهي، اهو سڀني ماڻهن لاءِ هڪ وڏو پيغام ۽ ڪافي نصيحت آهي. ان جو مقصد هي آهي ته ماڻهن کي ان ۾ موجود وعيدن ۽ ترهيب ذريعي ڊيڄارڻ ۾ اچي، ته جيئن اهي الله جي عذاب کان بچڻ جي ڪوشش ڪن. ٻيو مقصد هي آهي ته ماڻهو يقين سان ڄاڻن ته عبادت جو حقدار رڳو هڪ الله آهي، ڪو به ٻيو ان جو شريڪ ناهي، ۽ اهي رڳو ان ئي جي عبادت ڪن ۽ ڪنهن ٻئي کي ان سان شريڪ نه ڪن. ٽيون مقصد هي آهي ته عقل ۽ سمجهه وارا ماڻهو ان قرآن مان نصيحت ۽ عبرت حاصل ڪن، ڇاڪاڻ ته صحيح عقل وارا ئي آهن جيڪي نصيحت ۽ عبرت مان فائدو وٺندا آهن.

3) فائدا ۽ سبق:

• قرآن ڪريم سڀني انسانن لاءِ هڪ عام ۽ آخري پيغام آهي، جيڪو هر دور ۽ هر قوم جي ماڻهن لاءِ هدايت جو ذريعو آهي.
• قرآن جو هڪ وڏو مقصد ماڻهن کي الله جي عذاب کان ڊيڄارڻ ۽ نيڪيءَ ڏانهن راغب ڪرڻ آهي.
• توحيد يعني الله جي وحدانيت قرآن جي بنيادي ۽ سڀ کان اهم تعليم آهي، جنهن تي سڄي دين جي عمارت قائم آهي.
• قرآن مان صرف اهي ماڻهو حقيقي فائدو وٺندا آهن، جيڪي پنهنجي عقل ۽ سمجهه کي استعمال ڪري ان تي غور ۽ تدبر ڪن ٿا.
• هي آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته قرآن کي رڳو پڙهڻ ئي نه گهرجي، پر ان تي غور ڪري ان مان نصيحت ۽ عبرت حاصل ڪرڻ گهرجي، ته جيئن اسان جي زندگي ان جي تعليمات موجب سنورجي ۽ اسان دنيا ۽ آخرت ۾ ڪامياب ٿيون.