Surat Ibrahim — Ayat 52

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• بَلَاغٌ (balaaghun): kabar utawa pituduh kang cukup kanggo wong akeh.
• لِيُنذَرُوا (liyundzaru): supaya padha dielingake lan diwedeni babagan siksa.
• أُولُو الْأَلْبَابِ (uluul albaab): wong-wong kang duwe akal sehat lan pikiran kang resik.

1. Tafsir ayat:

Al-Qur'an iki kang diturunake marang Nabi Muhammad ﷺ iku dadi kabar lan pituduh kanggo kabeh manungsa. Saka ayat iki, Gusti Allah ngandhani menawa Al-Qur'an iku minangka peringatan supaya manungsa padha wedi marang siksa lan ancaman kang ana ing jerone. Kajaba iku, supaya manungsa padha ngerti lan yakin yen sesembahan kang bener iku mung Gusti Allah siji, ora ana sekutu kanggo Panjenengane. Mula saka iku, manungsa kudu nyembah marang Gusti Allah wae lan ora nyekutokake Panjenengane karo apa wae. Lan supaya wong-wong kang duwe akal sehat padha njupuk piwulang lan pelajaran saka Al-Qur'an, amarga mung wong-wong kang duwe pikiran resik lan akal sehat iku kang bisa njupuk manfaat saka piwulang lan pitutur.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Al-Qur'an iku pituduh lan kabar kanggo kabeh manungsa, ora mung kanggo umat Islam wae, mula saben wong diajak ngrungokake lan nggatekake isine.
• Al-Qur'an dadi pepeling supaya manungsa padha wedi marang siksa Gusti Allah, mula saka iku kudu padha ngati-ati lan nindakake kabecikan.
• Al-Qur'an mulangake bab tauhid, yaiku yen Gusti Allah iku siji lan ora ana sekutune, mula manungsa kudu nyembah marang Panjenengane wae.
• Wong kang duwe akal sehat mesthi bisa njupuk piwulang saka Al-Qur'an, mula padha dijak supaya tansah mikir lan ngeling-eling marang Gusti Allah.
• Kabeh piwulang iki ndadekake manungsa luwih cedhak marang Islam lan tresna marang Al-Qur'an, amarga isine kebak pitutur lan tuntunan kanggo urip kang tentrem lan selamet ing donya lan akhirat.