Surja El-Bekare — Ajet 195

Kuptimi i fjalëve:

• "Enfikû" (وَأَنفِقُوا) – Shpenzoni, jepni nga pasuria juaj.
• "Fî sebîlillâh" (فِي سَبِيلِ اللَّهِ) – Në rrugën e Allahut, pra në luftë për çështjen e Tij dhe në të gjitha veprat e mira që afrojnë te Allahu.
• "Tuhlukeh" (التَّهْلُكَةِ) – Shkatërrimi, humbja dhe mjerimi.

Tefsiri i Ajetit:

O besimtarë! Vazhdoni të shpenzoni nga pasuria juaj në rrugën e Allahut, për të përkrahur fenë e Tij dhe për luftën në rrugën e Tij. Mos e lini pas dore këtë obligim, sepse lënia e tij dhe mosshpenzimi në rrugën e Allahut është shkak që t’i hidhni vetë në shkatërrim dhe humbje. Po ashtu, mos i hidhni vetët në rreziqe që sjellin mjerim, siç është braktisja e luftës për çështjen e Allahut ose kryerja e veprave që çojnë në shkatërrim.

Dhe bëni mirë në të gjitha veprat tuaja – në adhurime, në marrëdhëniet me njerëzit dhe në sjelljet tuaja – duke qenë të sinqertë ndaj Allahut në çdo gjë, duke shpenzuar me maturi, pa tepruar e pa u kursyer në mënyrë të tepruar. Vërtet, Allahu i do ata që bëjnë mirë dhe janë të sinqertë në veprat e tyre, dhe Ai u jep atyre shpërblim të madh dhe i udhëzon në rrugën e drejtë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Nxitja për bujari dhe shpenzim në rrugën e Allahut – Ajeti na mëson se pasuria jonë është amanet nga Allahu dhe se shpenzimi i saj në rrugën e Tij është rrugë për fitimin e kënaqësisë së Tij dhe për ngritjen e fesë.
2. Paralajmërim nga shkatërrimi – Ajeti na tërheq vërejtjen se lënia e detyrimeve fetare dhe mosshpenzimi në rrugën e Allahut është shkak për shkatërrim, si në këtë botë ashtu edhe në botën tjetër.
3. Vlera e mirësisë dhe sinqeritetit – Ajeti thekson se Allahu i do ata që bëjnë mirë dhe janë të sinqertë, gjë që na nxit që të jemi gjithmonë të përulur dhe të sinqertë në të gjitha veprat tona.
4. Ekuilibri në shpenzim – Ajeti na mëson që të jemi të moderuar në shpenzime, duke shmangur si ekstravagancën ashtu edhe koprracinë, sepse kjo është shenjë e urtësisë dhe e mirësisë.
5. Shpresa në mëshirën e Allahut – Ajeti na mbush me shpresë, sepse na tregon se Allahu i do ata që bëjnë mirë dhe se Ai nuk e humb shpërblimin e atyre që punojnë vepra të mira.